داغ ترین ها : بازی بعدی بارسلونا , بارسلونا , مسی , دمبله , سوارز , مصدومیت عثمان دمبله
هشتگ بازی بعدی : GironaBarca#

وبسایت خبری باشگاه بارسلونا

ایبار ۱ ۶ بارسلونا
پایان بازی : جشنواره گل مسی !
2

ویژه: آنالیز جامع Fourfourtwo از تیتر "این بارسلونا نیست" روزنامه اسپورت!

Fourfourtwo
Xبستن
...
Fourfourtwo
کد خبر : 62696  |   زمان ارسال : پنجشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۵  |   نویسنده : حسین قلی پور  |   تعداد بازدید : 1362
پس از باخت بارسلونا مقابل پاریس سن ژرمن، فورفورتو توضیح می دهد که بارسلونای لوئیز انریکه چرا تیمی متفاوت از ورژن تیکی تاکای آبی اناری ها است.

اختصاصی بارسانیوز – صبح روز چهارشنبه روزنامه اسپورت پس از شکست 4-0 بارسلونا در تیتر خود عنوان کرد: "این بارسلونا نبود"

 

تیتر می تواند به شیوه های مختلفی تفسیر شود. نوع و سنگینی شکست قطعا برای این تیم نامتعارف بود. بارسلونا کنترل میانه زمین را از دست دادو در بازی با توپ ناتوان بود و بازی تحت فار معزل تیم انریکه شد. چند روز قبل لوئیز ماسکارو مقاله نویس اسپورت نوشته بود که:

بارسلونایی ها آن چیزی نیستند که قبلا بودند

 

 

نتیجه این تعبیر نیز همان تیتر روز چهارشنبه است. در سبک انریکه از تکیه بر پاس های زیاد به تکیه بر بازیکن گزار شکل گرفته و این نتیجه اش از بین رفتن تسلط خط میانی بارسلوناست. بنابراین استدلال ماسکارو بی اساس نیستدر سال اول هدایت بارسلونا توسط لوئیز انریکه، بارسلونا سبک خود را به گونه ای تغییر داد که توپ سریع تر به مسی، نیمار و سوارز برسد. بنابراین بارسلونا رویکرد بازی مستقیم تر، قوی تر در ضدحملات و متکی بر مثلث تهاجمی را درپیش گرفت و نتیجه این تغییر سبک، نادیده گرفته شدن هافبک هایی بود که هم اکنون معترض هستند.

 

این سبک انریکه به مدت 18 ماه به خوبی با فتح عناوین متعدد قهرمانی جواب داد ولی هم اکنون تمامی تیم ها فهمیده اند که بارسلونا در پرس از خط دروازه اش قادر به انتقال توپ نیستند یعنی نمی توانند با قطع کردن خطوط دفاعی حریف ناشی از پری عبور کنند و خود را به خط حمله برسانند. چیزی که روزی نقطه قوت بارسلونا بود هم اکنون به نقطه ضعفی تبدیل شده که همه آن را نتیجه کار انریکه می نامند.

 

از دست دادن قدرت کنترل بازی

 

تفاوت های تیم انریکه با بارسلونای گواردیولا بین سال های 2008 تا 2012 کاملا مشخص است.سبکی که پس از پپ توسط تیتو ویلانووا حفظ شد باعث می شد تا تیم کنترل بیشتری روی بازی و توپ توسط هافبک های میانی خود داشته باشد. به عنوان بخشی از سیستم 3-3-4، آن ها از گرفتن توپ از عمق زمین و آوردن آن روبه جلو کار می کردند درحالی که مدافعان کناری در حملات شرکت می کنند و وینگر ها به داخل برای حمایت از مسی حرکت می کردند. هدف نهایی راه اندازی مسی در یک سوم نهایی زمین حریف بود.

 

 

در فصل هدایت بارسلونا توسط تیتو ویلانووا (2012/13) هفت بازیکن بارسلونا در صدر بیشترین تعداد پاس در طول 90 دقیقه لالیگا قرار گرفتند. ژاوی با 118.2 در صدر قرار داشت، تیاگو با 11.9 دوم بود و اینیستا با 96.3 در جایگاه سوم حضور داشت. پس از آن هفت بازیکن نیز دنی آلوز و جوردی البا در تیم بارسلونا بهترین عملکرد را داشتند.

 

این ماجرا در تیم انریکه تغییر کرده است. بارسلونای انریکه هم اکنون توپ را در دفاع نگه می دارد و سپس با پاسی مستقیم بازیکنان تهاجمی را صاحب توپ می کند که نتیجه اش حذف شدن هافبک هاست. این عامل باعث شده تا بارسلونا به صورت کلی کنترل بازی را از دست دهد. بارسلونا از میانگین مالکیت 65.3 درصد در اولین فصل هدایت لوئیز انریکه به 62.9 و 61.9 تنزل یافت.

 

 

از بین رفتن نقش بوسکتس

 

بوسکتس از میانگین 93.3 پاس در هر 90 دقیقه تحت هدایت ویلانووا، به 80.1، 75 و درنهایت 72.7 تنزل یافته است. در ژانویه 2013 بارسلونا 4-0 اسپانیول را در نیوکمپ شکست داد. در دسامبر 2016 بارسلونا 4-1 برنده شد. با دیدن تصویر زیر، متوجه می شویم که جوردی آلبا در 2013 تعداد پاس های بشتری را به خط هافبک می داد که از تعدد بردارهای آبی رنگ و مقایسه آن ها و جهتشان به راحتی قابل درک است.

 

 

همین قضیه برای مدافعان نیز صادق است. جرارد پیکه به عنوان یک مدافع بازی ساز، در سال 2013 در مقابل اسپانیول، بیشترین هدف های او برای پاس 15 مرتبه دنی آلوز، 9 مرتبه بوسکتس و سپس 7 مرتبه ژاوی و تیاگو بود و تنها 6 پاس از 71 پاس او به پویول بود که نشان از رویکرد بازی با خط هافبک و رو به جلو می دهد.

 

 

اما در سال 2016، 72 پاس جرارد، 24 مرتبه به ماسکرانو، 12 مرتبه به سرجی روبرتو و 11 مرتبه به تراشتگن داده شد که نشان از رویکرد بازی تیم انریکه می دهد. یعنی نگه داشتن توپ در خط دفاع و سپس بازی مستقیم برای دراختیار گذاشتن توپ و رساندن آن به مسی و سوارز و نیمار به صورتی که پنجمین هدف پیکه برای پاس، یک هافبک است. نفر چهارم نیز سوارز بود که نفر پنجم اینیستا شد که تنها 5 پاس از پیکه دریافت کرد.

 

 

نکته قابل توجه بوسکتس است که در سال 2016 که سپری شد، 93 بار کمتر از سال 2013 توپ دریافت کرد. نقش بوسکتس در انتقال توپ کلیدی بود و واقعیت دریافت پاس کمتر او نشان می دهد که انتقال از خط هافبک کم رنگ تر شده است. این نشان می دهد که مدافعان میانی گزینه کمتری برای پاس دادن دارند. قبل از شکست مقابل پاریس، بارسلونا مقابل سلتاویگو 4-3، سیتی 3-1 و اتلتیک بیلبائو 2-1 شکست خورده بود. تمامی این تیم ها نظیر سوسیه داد که 1-1 بارسلونا را متوقف کرد و همچنین سویا، به خوبی می دانستند که بارسلونا در انتقال توپ از عقب مشکل دارد.

 

 

زمانی که بارسلونا 4-0 شکست خورد مجددا این مشکل ظاهر شد یعنی بوسکتس به سختی صاحب توپ می شد. شاید تاکنون نقص سیستم انریکه با درخشش مسی، سوارز و نیمار پوشیده شده بود اما هم اکنون بارسلونا نیاز به ایده دارد. عوامل دیگری نظیر پا به سن گذاشتن ستاره ها و خرید های ضعیف نیز تاثیرگذار بوده است اما مطمئنا مشکل تیم انریکه مثل روز روشن است.


حمایت شما تنها پشتوانه ی ماست !
در صورتی که فعالیت ما را مناسب دیدید بر روی دکمه ی موجود در این کادر کلیک کرده و حمایت کنید . برای این منظور به یک حساب گوگل ( جیمیل ) نیاز است و پس از کلیک رنگ دکمه از سفید به نارنجی تغییر خواهد کرد !
برای ارسال نظر وارد شوید !
وارد شوید ثبت نام کنید
نیمار جونیور 11
همه که نمیتونه پپ کبیر باشه.
باید کسی مربی بارسا باشه که راه پپ رو همچنین که پپ راه کرایوف رو ادامه داد، ادامه بده.
آخرین نظرات مطالب دیگر