کنفرانس خداحافظی اینیستا: میخواهم روزی به بارسلونا برگردم. این اشک های غم نیست. آیا فوتبال به من یک توپ طلا بدهکاره؟

آندرس اینیستا امروز 8 اکتبر در یک کنفرانس مطبوعاتی در بارسلونا حضور یافت و خداحافظی خود را از فوتبال رسما اعلام کرد. با بخش هایی از کنفرانس همراه باشید.

اینیستا:

هیچ وقت تصور نمیکردم چنین روزی فرا برسد. هرگز تصورش را نمی کردم. تمام اشک هایی که امروز ریختم به خاطر احساس غرورم است. این اشک های ناراحتی نیست. این اشک های آن پسری است که رویای فوتبالیست شدن داشت و پس از تلاش و فداکاری به آن رسید.

او افزود:

لاماسیا من را برای همیشه تغییر داد و بهترین جایی بود که میتوانستم باشم و به من ارزش هایی را در زندگی آموخت. از معلمان و هم تیمی ها و همه ی کسانی که در آنجا بودند متشکرم. آنجا جایی بود که به زندگی ام شکل داد. آمدن به بارسا یک رویا بود و من کاملا روی آن تمرکز کردم و به بهترین نقطه ممکن رسیدم.

بازنشستگی و قدم بعدی شما:

من دوست داشتم بازی را ادامه دهم زیرا احساس میکنم هنوز میتوانم 10 سال دیگر بازی کنم اما موضوع اصلی این نبود که فقط مدتی لباس یک تیم را بپوشم. من همیشه فردی با اراده بودم اما حالا میخواهم یاد بگیرم و آموزش ببینم و با حاشیه فوتبال بیشتر آشنا شوم. میخواهم سعی کنم که به بهترین نحو خودم را بهبود دهم.

آیا فکر میکنید خیلی زود از بارسا رفتید؟

ایده من بازنشستگی در بارسلونا بود اما در نهایت شرایط و لحظات باعث میشود شما تصمیماتی بگیرید. کار آسانی نبود و ریسک بالایی داشت.

 

بازی در بارسلونا نیاز دارد که شما 300 درصد از توان خود را بگذارید و من احساس میکردم که دیگر برایم امکان پذیر نیست. من در لحظه ای رفتم که "آندرس اینیستا" یک خاطره فوق العاده بود و خاطره ای بود که فراموش نمی شود. یکی از خواسته های من این بود که هرگز نمیخواستم در لحظه بد یا وقتی که مردم نسبت به من برداشت منفی دارند از بارسا بروم. بنابراین  لحظه ای رفتم که ایده آل بود.

آیا به مربیگری فکر میکنی؟

دوست دارم در مقطعی به بارسلونا برگردم و برایم جذاب است. فکر میکنم افرادی مثل ما که تاثیر زیادی روی باشگاه داشتیم باید برگردیم. وقتی احساس کنم که میتوانم کاری انجام دهم - در هر بخشی که باشد - بسیار خوشحال میشوم اینکار را انجام دهم.

چندبار گل خود را در جام جهانی دیدید؟

با گذشت سال ها هنوزم من را هیجان زده می کند. هیچ کلمه ای برای توصیف آن لحظه وجود ندارد. آن گل بهشتی بود. فراتر از جنبه فیزیکی, در آن لحظه از زندگی یک احساس قدرت میکردم. لحظه دیگری مثل آن وجود ندارد.

کدام گل خودت رو بیشتر از همه دوست داشتی. گل جام جهانی یا گلی که در استمفورد بریج زدی؟

نمیتوانم یکی را انتخاب کنم زیرا هرکدام در نوع خود خاص هستند. هر دو گل نقطه ی عطفی برای من در تیم ملی و بارسلونا بودند.

آیا فوتبال به تو یک توپ طلا بدهکار است؟

نه اینطور فکر نمیکنم. امروز اینجا هستم و شما دیدی که تصاویر از من با جام هایم به نمایش گذاشته شده است. مهمترین چیز داشتن عشق و محبت مردم است. توپ طلا زیباست اما برای من .. همه چیز نیست. برای من لذت فوتبال و محبت مردم مهم است.

 

حضور ژاوی, لئو مسی و من روی سکوی توپ طلا, تصویر بزرگتری از بردن آن بود. 3 بازیکن از لاماسیا روی سکوی بزرگترین جایزه بودند و مهم نبود چه کسی آن را می برد.

آیا چیزی هست که آرزویش را داشتی و نرسیدی؟

نه هیچ چیز. من خوش شانس بودم چون تمام تصمیماتم با اراده خودم بود.

آیا فکر میکنی دوره 2008 تا 2012 دوباره در بارسلونا تکرار شود؟

به نظرم تکرار آن دوران از نظر جام سخت باشد چون یکی از عجایب بود اما در فوتبال و زندگی هیچ چیز غیرممکنی وجود ندارد.

اگر خودت را در کودکی ببینی به او چه توصیه ای می کنی؟

مطمئنا من بارها اشتباه ردم اما به اینیستای کوچک می گفتم که دوباره همان کارهایی را انجام دهد که من کردم. چیزی را تغییر نمی دادم زیرا همه ی آن کارهایی که کردم را کاملا احساس میکردم.