تفاوت بزرگ فلیک و آنچلوتی!
کریستین بلاسکو خبرنگار اسپورت به بررسی تفاوتهای هانسی فلیک و کارلو آنچلوتی پرداخته است.
یادآوری صحبت های آنچلوتی درباره ژاوی!
هر دو سرمربی بزرگ و معتبر هستند اما تفاوتهای قابل توجهی در نحوه هدایت تیمهایشان به چشم میخورد. فراتر از تاکتیک و تفاوتهای فوتبالی که به نمایش میگذارند، موضوعی که در این فصل به وضوح مشخص شده، نحوه مدیریت و رفتار آنها با ستارگان ترکیب است.
هانسی فلیک در چند ماه حضورش در بارسلونا نشان داده که با هیچکس تعارف ندارد و بازیکنان را بر اساس عملکردشان و نه قیمت و اعتبارشان انتخاب میکند. به عنوان مثال، اگرچه آرائوخو مدافع بزرگی است اما او جایگاه تضمینشدهای در تیم ندارد چرا که عملکرد اینیگو و پائو کوبارسی با سبک او هماهنگتر است. این موضوع نشان میدهد چرا کاسادو تا وقتی دی یونگ به فرم ایدهآل نرسیده بود، همچنان در ترکیب ثابت قرار میگرفت و یا اینکه چرا فرمین، گاوی و دنی اولمو باید هر هفته برای جایگاه خود در ترکیب بجنگند.
در همین حال، آنچلوتی راه دیگری را در پیش گرفته و یک ترکیب اصلی ثابت دارد که در صورت نبود مشکل به میدان میروند. برای این سرمربی مهم نیست که کدام بازیکنان عملکرد بهتری در زمین دارند زیرا برای او سلسله مراتب مهمتر است و تا زمانی که مصدومیتی ایجاد نشده باشد، به بازیکنان اصلیاش اعتماد میکند. به طور مثال، اگرچه رائول آسنسیو احتمالا بهترین مدافع این تیم است اما جایگاه اصلی را ندارد و رودیگر و شوامنی بالاتر از او قرار میگیرند. حتی با بازگشت آلابا، او بالاتر است و آنچلوتی زوج مدافع اتریشی و آلمانی را ترجیح میدهد.
در خط حمله نیز آنچلوتی به بلینگهام، رودریگو، امباپه و وینیسیوس اعتماد دارد، اما تنها رودریگو چرخشی است و بقیه ثابت هستند. آردا گولر و اندریک نیز نقشهای بسیار فرعی دارند و تنها در صورت مصدومیت یا محرومیت دیگران فرصت بازی پیدا میکنند.
تفاوت تعویضها
تفاوت قابل توجه دیگر به تعویضهای دو مربی برمیگردد؛ جایی که آنچلوتی کمتر دست به مداخله در ترکیب خود میزند و معمولاً طبق برنامه اولیه پیش میرود و تقریباً هرگز از ۵ تعویض خود استفاده نمیکند. او همچنین معمولاً تنها در ۲۰ دقیقه پایانی تعویض میکند.
فلیک اما تغییرات زیادی ایجاد میکند و به طور واضح برای استراحت بازیکنان برنامه دارد. علاوه بر این، او هیچ ترسی از تعویض ستارههایش ندارد. به عنوان مثال، هیچ بازیکنی از رئال در این فصل بیشتر از ۲۰ بار تعویض نشده، در حالی که ستارگان بارسلونا همچون پدری ۲۴ بار، لواندوفسکی ۲۱ بار، یامال ۲۰ بار و حتی رافینیا نیز ۱۵ بار تعویض شدهاند.
در رئال، وینیسیوس ۱۴ بار تعویض شده، در حالی که بلینگهام ۱۵ بار و امباپه ۱۷ بار!
همچنین باید زمان تعویض را در نظر گرفت به طوری که زودترین دقیقهای که آنچلوتی اقدام به تعویض ستارگان خود میکند نیز خیلی دیر است. به طور مثال زودترین تعویض امباپه در دقیقه ۷۱ بوده، این عدد برای بلینگهام دقیقه ۶۴ مقابل سالزبورگ و ۷۴ برابر میلان است.
وضعیت در بارسلونا متفاوت است به طوری که زودترین تعویض لواندوفسکی دقیقه ۶۶ بوده و او ۵ بار تاکنون پیش از دقیقه ۷۰ تعویض شده است. زودترین تعویض رافینیا دقیقه ۵۸ بوده و او ۸ بار پیش از دقیقه ۷۰ تعویض شده است. زودترین تعویض یامال نیز دقیقه ۵۶ بوده و او ۴ بار قبل از دقیقه ۷۰ تعویض شده است. زودترین تعویض پدری نیز دقیقه ۵۸ بوده و او ۸ بار پیش از دقیقه ۷۰ تعویض شده است!
البته هیچ راهی وجود ندارد که بدانیم کدام روش مفیدتر است اما نتایج در پایان فصل میتواند تا حدودی این موضوع را روشن کند هرچند فاکتورهای بسیار بیشتری از این موارد وجود دارد.
شاید پارسالم رعال خوب بازی میکرد تاکتیک نبود فرصت طلبی بازیکنان و دریبل زنی شون بود
من بازیای رعالو این چند سال میبینم کم پیش میومد که تاکتیک خاصی داشته باشن..صرفا فردی بوده
بنظرم اینجا رعالیا باید مدیون پولدار بودنشون باشن
پول که باشه هم بازیکنو میشه خرید هم داور رو
فلیک سرشار از تاکتیکه
خوشحالم که اومده بارسا
معلومه برنامه هاش انعطاف ندارن
بخاطر همین دست به ترکیبش نمیزنه
اصلا تاکتیک زمین تا آسمون فرق داره
شما یه تیم برای من بیارید که چهارتا گل بالا باشه بازم فشار بیاره برای گل پنجم ولی کارلو مخصوصا این فصل بعد از یه گل سریع میرن تو لاک دفاعی

