"فروش فرمین یعنی .."

یادداشتی از کازانوواس روزنامه‌نگار اسپورت

بروزرسانی مهم از انتقال فرمین لوپز به چلسی

هشدار ایجنت فرمین لوپز به بارسلونا

بمب نقل و انتقالات بارسلونا؛ دو ستاره با 180 میلیون یورو به نیوکمپ می‌آیند!

اولین چیزی که باید بگویم این است که فرمین با ماندن و نادیده گرفتن پیشنهاد فریبنده لیگ برتر تصمیم درستی گرفت. در سن او کسب قهرمانی مهم‌تر از پول است و او زمان کافی برای شنیدن پیشنهادهای بهتر خواهد داشت.

برای بازیکنی بااستعداد و باارزش مثل او رسیدن به موفقیت در نیوکمپ می‌تواند بی‌نظیر باشد. منطقی نیست که تیم را ترک کنی و به دنبال چیزی بگردی که خودت اینجا آن را داری و البته برای یافتنش در جای دیگر باید ریسک زیادی هم به جان بخری!

دومین نکته موضع بارسلوناست که به نظرم کاملا درست است. اگرچه باشگاه مشکل مالی دارد اما موضع درست و مثبتی گرفت. بازیکنان آکادمی را نباید به قیمت ناچیز فروخت. انتقال یک بازیکن بااستعداد یعنی فروش نان امروز به قیمت گرسنگی فردا. اگر می‌خواهید قهرمان چمپیونزلیگ شوید و اگر می‌خواهید بهترین‌ها در نیوکمپ بازی کنند و اگر به نسل بازیکنانی مثل یامال ایمان دارید، باید بازیکنان را حفظ کنید به خصوص که پولی برای خرید مشابه آن‌ها ندارید!

سومین نکته موضع سرمربی است. باید به حرف این مربی آلمانی گوش کرد که با تلاش و منطق و تعادل توانسته قلب و اعتماد هواداران را به دست بیاورد. فلیک علنا گفته نمی خواهد هیچ بازیکنی از تیمش جدا شود و همین را به خود فرمین هم گفته است. فصل طولانی است و بازی‌های زیاد و دشواری در پیش داریم و در فوتبال امروز بهترین تیم برنده نمی‌شود بلکه بهترین ترکیب برنده است. سیستم چرخشی می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشد و همه فرصت بازی خواهند داشت.

تا دوشنبه که پنجره بسته می شود هر اتفاقی ممکن است اما به نظر می رسد داستان فرمین تمام شده است چون چلسی بدون پیشنهاد جدی به دنبال رویای خود است.

تیاگو استثنا بود!

وقتی درباره بازیکنان بارسلونا که در آکادمی لاماسیا رشد کرده‌اند و سپس به تیم دیگری رفته‌اند صحبت می‌کنیم، فقط یک نفر توانست موفقیت بزرگی را رقم بزند و داستان خودش را بنویسد و آن تیاگو آلکانتارا بود.

این بازیکن اسپانیایی با مبلغ ناچیزی به بایرن مونیخ پیوست اما توانست خودش را ثابت کند و جام‌های داخلی و اروپایی زیادی به دست بیاورد.

در مقابل داستان فابرگاس، پیکه، اولمو، کوکوریا و ژاوی سیمونز فرق می‌کند. آن‌ها در همان رده نوجوانی از بارسلونا رفتند و برخی بازگشتند یا در تیمشان موفق شدند.

در مقابل بسیاری از بازیکنان لاماسیا که تصمیم گرفتند موفقیت را در بیرون از باشگاه جستجو کنند و به دنبال افتخارات در جای دیگری باشند تبدیل به بازیکنانی با نقش‌های فرعی شدند. این سرنوشت بسیاری از بازیکنان همچون بویان کرکیچ، دلوفئو، بارترا، کریستین تیو و ویکتور والدس بود. آخرین تجربه از این دست هم مربوط به ترائوره، ریکی پویگ و مینگوئزا است!