آنالیز بارسلونا مقابل گرانادا و والنسیا؛ نشانه هایی از بارسلونای رویایی ستین !

اختصاصی بارسانیوز – بارسلونا در اولین بازی خود تحت هدایت کیکه ستین به رقم قابل توجه 1002 پاس با دقت 82.4 درصد دست یافت که با مالکیت 73 درصدی، نشانگر این موضوع است که بارسا به سبک کلاسیک خود یعنی بازی مالکانه و بسیار شبیه به ورژن قدیمی درحال پیشروی می باشد اما این نکته مثبت تاکنون بدون هیچ نشانه ای از تحول در فاز تهاجمی همراه بوده است.

شاگردان ستین علی رغم تسلط بر گرانادا در دیدار قبلی لالیگایی خود بجز یکبار، دیگر موفق به باز کردن دروازه این تیم نشدند علی رغم اینکه مهمان با 10 بازیکن بازی را به انتها رساند که نشان می دهد بارسلونای ستین باوجود نکات مثبت هنوز کارهایی برای بهتر شدن جهت انجام دادن درپیش روی خود می بیند که این موضوع در مستایا ثابت شد، در دیداری که بارسلونا می توانست شکست سنگین تری را باتوجه به پنالتی ازدست رفته تیم میزبان و گل سومی که به اشتباه مردود شد تجربه کند. در روزی که گابریل و گارای به عنوان زوج قلب دفاع پشت سر کوندوگبیا روز درخشانی داشتند.

بارسلونای ستین مقابل والنسیا بالاترین نرخ مالکیت به عنوان تیم بازنده این فصل لالیگا را با مالکیت 73.52 درصدی رقم زد پس از اینکه مقابل گرانادا درصد مالکیت 73.71 را ثبت کرده بود.

ابتدا به دیدار مقابل گرانادا برگردیم جایی که مشخص بود سرمربی 61 ساله به عنوان پیرو یوهان کرایوف تغییرات واضحی را در سبک بازی تیم به وجود آورده است سبکی که کاملا بر مبنای توپ بود.

چالش آرایش 2-5-3

بارسلونای ستین به هیچ وجه در سیستم جدید خود راحت به نظر نمی رسد که ریسک بزرگی بابت تغییر آرایش تیم آن هم در نیم فصل محسوب می شود که البته این نیز نشانه امید دیگری در تیم جهت تفاوت پیدا کردن با ورژن بارسلونای والورده محسوب می گردد. با این حال بازی کردن با همان بازیکنان با آرایش 3-3-4 مجددا باعث ناراحتی هواداران می شود چون گریزمان مجددا می بایست با هافبک چپ باز می گشت که در آرایش جدید، گریزمان نزدیک تر به مسی قرار می گیرد.

در دیدار مقابل گرانادا مشاهده می شود که گاهی مسی به نزدیکی خط کناره زمین آمده که درنتیجه آنسو فاتی جای او را جبران کرده است و این یکی دیگر از تغییرات در سبک بازی تیم است.

بارسلونای ستین به شدت به دنبال ایجاد برتری نفری درون زمین است و به همین دلیل بازی با 3 دفاع و فضای کنار زمین توسط آلبا و فاتی برایش اهمیت دارد. فاتی و آلبا دو وظیفه اساسی برعهده داشتند. اولی فاصله دادن به بازیکنان خط دفاع حریف با نزدیک بودن به خط کناری زمین با این تفاوت که فاتی در جناح راست کمی راحت تر بود و همچون یک وینگر معمولی فعالیت داشت اینکه به پشت مدافعان حریف بزند و دریبل کند.

همچنین در موقعی که بارسلونا مقابل گرانادا توپ را دراختیار داشت، مطابق تصویر زیر سیستم به 4-3-3 یا 2-5-3 نیز تبدیل می شد که این نشانگر تنوع تاکتیک در تیم ستین است.

در حال حاضر نتیجه تغییر سیستم این بوده که برخی از بازیکنان از مکان سابق خود خارج شده و توانایی های اصلی خود را فراموش کرده اند. به عنوان مثال سرجی روبرتو به عنوان سومین مدافع میانی تیم، روزهای سختی را در مقایسه با پست اصلی خود به عنوان هافبک و مدافع راست تجربه می کند که مقابل والنسیا روی گل دوم این تیم با اشتباه در یارگیری ناکام ماند. روبرتو مطابق تصویر زیر در مقابل گرانادا، از فضای کناری استفاده نمی کرد و تقریبا به عنوان یک بازیکن محوری در میانه زمین فعالیت داشت.

از سوی دیگر بازی با 3 دفاع به بوسکتس اجازه می دهد تا برخلاف دوران والورده بین دو مدافع میانی نباشد و کمی جلوتر کار کند. بنابراین کار بوسکتس راحت تر شده است و انتظار می رود کارآیی او بیشتر گردد. به صورتی که مقابل گرانادا بوسکتس با 14 ریکاوری در صدر قرار داشت و با 145 پاس نفر اول بود و به صورت مشترک با خلق 2 موقعیت گل برترین بازیکن بارسلونا محسوب می شد. بوسکتس همچنین با 40 پاس دومین بازیکن از نظر تعداد پاس در یک سوم تهاجمی زمین (مسی با 42) محسوب می شد.

همچنین به نظر می رسد ستین به دنبال افزایش عملکرد هافبک دفاعی خود است چون برای این کار ویدال و راکیتیچ را نیز به بوسکتس نزدیک می کند که به نفع گردش توپ و دراختیار بودن گزینه پاس بیشتر است.

نمایش نامه تیکی تاکای ستین برخلاف روش محافظه کارانه والورده، در حال حاضر به شدت نیاز به فرم آماده آنتوان گریزمان به عنوان مهاجم تیم و اعتماد به نفس بالای هافبک های بازیساز دارد تا پاس های بی شمار منجر به نتیجه گردد.

دی یانگ و آرتور بدون پاس کلیدی مقابل والنسیا

فرنکی دی یانگ و به ویژه آرتور دو ستاره جوان بارسلونا به هیچ وجه در حد و اندازه های نام خود ظاهر نشدند به صورتی که مقابل والنسیا هیچ پاس کلیدی به نام ان ها ثبت نشد در شرایطی که آرتورو ویدال در 35 دقیقه و راکیتیچ در 5 دقیقه حضور توانستند 1 پاس کلیدی بدهند. در این بازی مسی 1، جوردی آلبا 2 و گریزمان 3 پاس کلیدی در فاز تهاجمی داشتند.

وضعیت شوتزنی بارسلونا و والنسیا در مناطق مختلف

این در شرایطی است که میانگین پاس کلیدی آرتور و فرنکی در فصل جاری لالیگا 0.9 در هر بازی بوده است. در مقایسه با تونی کروس و مودریچ این دو بازیکن در فصل جاری لالیگا به صورت میانگین 2.3 و 1.3 پاس کلیدی در هر بازی داشته اند. در مقایسه با سایر هافبک ها، دی بروین و داوید سیلوا در منچستر سیتی میانگین  3.7 و 1.7 پاس کلیدی در هر بازی را به نام خود ثبت کرده که این میانگین برای مسی 2.2 است.

وضعیت شوتزنی بارسلونا و والنسیا از 3 جهت

از سوی دیگر سیستم جدید باعث شده تا مسی به عنوان 9 کاذب تقریبا از بازی خارج شود چون بازیکنان اطراف او قادر به ارتباط مناسبی با او در زمین نیستند که مقابل والنسیا ضمن مهار شدن توسط مدافع شماره 5 حریف با ورود ویدال اوضاع تغییر کرد و منجر به تغییر در روند بازی شد.

ضعف خط دفاع با عدم پرس شدید برخلاف دیدار با گرانادا

بارسلونا در فاز دفاعی به شدت ضعف دارد موضوعی که تیم والورده در آن قوی بود. با این حال این نکته در صورت به ثمر رساندن تعداد گل زیاد همچون دوران گواردیولا قابل چشم پوشی است. والنسیا قادر بود تا با عقب نشستن در زمان مناسب به قلب دفاع بارسلونا زده و موفق ظاهر شود.

از سوی دیگر برخلاف دیدار با گرانادا، تیم ستین قادر به پرس همه جانبه از جلوی زمین نبود و نمی توانستند به عنوان یک تیم واحد جهت پرس رو به جلو و همچنین تنگ کردن فضا حرکت کنند و انجام پرس همان کاری خواهد بود که کیکه ستین روی تیم خود برای دو بازی بعدی که در نیوکمپ درپیش خواهد داشت انجام خواهد داد.

بررسی تصویری دیدار با والنسیا

با مقایسه دو تصویر زیر ملاحظه می گردد که بازی با سه مدافع توسط کیکه ستین شبیه سبک بازی منچسترسیتی پپ گواردیولا است که این کار نیاز به تمرین دارد و باید به ستین چند بازی مهلت داد که در حال حاضر در این ایده روی سرجی روبرتو سرمایه گذاری کرده است.

والنسیا با آرایش 2-4-4 به خوبی سیستم بارسلونا را از کار انداخت و این را مدیون بازی خوب خط هافبک خود است. مطابق تصویر زیر، هافبک های والنسیا به خوبی با بستن گزینه های پاس سرجیو بوسکتس در خط هافبک، سرجیو و به ویژه هافبک های بارسلونا را مجبور به پاس های رو به عقب می کردند.

در نتیجه این ماجرا دشوار کردن پاس به لیونل مسی را درپی داشت و در کنار این تاکتیک، مهار لئو توسط گابریل پائولیستا مدافع میانی راست حریف نیز در دستور کار حریف بود.

پرس کوکلین و کوندوگبیا روی هافبک های بارسا و بستن مسیر پاس یکی از مهم ترین نقاط قوت والنسیا محسوب می شد که مطابق تصویر زیر قابل مشاهده است.

در این بین والنسیا تنها به فکر دفاع کردن نبود و سولر با قرار گرفتن بین خط دفاع و هافبک بارسلونا، فضای خوبی را جهت تغذیه دو مهاجم تیم خود دراختیار داشت دو مهاجمی که به خوبی با یکدیگر ارتباط برقرار می کردند. درر سمت مقابل نیز تورس چنین ماجراجویی را دنبال می کرد.

در بازی بد هافبک های بارسلونا می توان به عدم حرکت در عرض هافبک های بارسلونا اشاره کرد که دی یانگ و آرتور بازی ایستایی را انجام می دادند و میزان تحرک آن ها به جناحین جهت بازی ورتیکال مناسب نبود.

تمرین شوت زنی، مشخص ترین کار تیم ستین

بدیهی ترین کاری که بارسلونای ستین باید انجام دهد، بالا بردن توان شوتزنی بازیکنان است. مطمئنا بارسلونا این کار را مقابل گرانادا و والنسیا انجام داد اما نکته حائز اهمیت تفکیک این شوت ها است که با بررسی دقیق تر می بینیم در دیدار مقابل والنسیا 11 شوت از 14 شوت تنها سهم لیونل مسی بوده که این کاملا مضحک است.

این موضوع باعث شد تا مسی پس از دسامبر 2017 بیشترین شوت در یک بازی لالیگایی را بدون به ثمر رساندن گل در دوران حضور خود رد بارسلونا را ثبت کند.

این موضوع نشان می دهد که بسیاری از بازیکنان بارسلونا در شوت زدن مردد هستند حتی اگر در موقعیت و شرایط مناسبی جهت شوت زدن قرار داشته باشند. پس از چندسال بازی بر مبنای رو به جلو حرکت دادن توپ جهت استفاده لوئیس سوارز و لیونل مسی برای شوتزنی، تفکر شوت زدن از هافبک های آبی اناری سلب شده و حتی آنتوان گریزمان نیز که همچنان در تلاش برای اثبات خود است نتوانسته آنگونه که از او به عنوان مهاجم انتظار می رود به سمت دروازه حریفان شلیک کند. از سوی دیگر آنسو فاتی 17 ساله نیز طبیعی است که با سن کم خود از اعتماد به نفس لازم برای این کار باوجود بازیکنان بزرگ در تیم برخوردار نباشد.

دستور شوت به اختیار از سوی ستین !

کیکه ستین باید به بازیکنان خود اعتماد به نفس لازم جهت شوت زدن را تزریق کند چون حتی اگر بیش از 1000 پاس نیز بدهید اما نتوانید شوت مناسبی بزنید فایده ای نخواهد داشت و از همه مهم تر این است که حریف شما اطمینان می یابد که بازی مالکانه شما یک تهدید واقعی محسوب نمی شود و از این رو فشار بیشتری روی خط دفاعی شما می آورند و با امنیت بیشتری از تعداد بازیکن خود در فاز دفاعی می کاهند.

تصمیم قاطعانه ستین

در نیمه دوم دیدار مقابل والنسیا، ستین با ورود آرتورو ویدال در دقیقه 55 توانست به تیم خود شتاب جهت افزایش جذابیت بازی تیم خود دهد به صورتی که این کار باعث شد تا در نیمه دوم 11 شوت زده شود که بیشتر از 7 شوت والنسیا در کل بازی بود.

نفوذهای شجاعانه ویدال و تشکیل مثلث های متعدد اجازه داد تا تیم بتواند صاحب موقعیت شود که اگر مسی در ضربات آخر دقت می کرد می توانست منجر به کامبکی برای پیروزی شود که آبی اناری ها در سال های اخیر بارها خاطره بدی از آن داشته اند. 

شکست در روزی که روز مسی نبود

در روزی که مسی نتوانست تفاوت ها را رقم بزند در وضعیتی قابل پیشبینی منجر به شکست بارسلونا شد با این تفاوت که نشانه هایی از امید در تیم ستین دیده می شود که قطعا ستین نیاز به زمان بیشتری خواهد داشت و 10 روز نمی تواند تایم عادلانه ای برای درک کردن ایده هایش توسط بازیکنان باشد همانطور که این سرمربی قبل از بازی اعلام کرده بود بازیکنان هنوز برای وفق یافتن با سیستم جدید نیاز به زمان دارند و به نظر می رسد حداقل 5 و حداکثر 10 دیدار برای آمادگی 100 دردص نیاز باشد.

آیا ستین نیاز به زمان ندارد؟