داغ ترین ها : بازی بعدی بارسلونا , بارسلونا , مسی , دمبله , سوارز , مصدومیت عثمان دمبله
هشتگ بازی بعدی : GironaBarca#

وبسایت خبری باشگاه بارسلونا

ایبار ۱ ۶ بارسلونا
پایان بازی : جشنواره گل مسی !
1

تاریخچه بارسلونا؛ برافراشته شدن مجدد پرچم کاتالونیا در دهه پنجم!

تاریخچه بارسلونا؛ برافراشته شدن مجدد پرچم کاتالونیا در دهه پنجم!
Xبستن
...
کد خبر : 53813  |   زمان ارسال : یکشنبه ۲۰ تیر ۱۳۹۵  |   نویسنده : حسین قلی پور  |   تعداد بازدید : 777

اختصاصی بارسانیوز - در ادامه بررسی تاریخچه باشگاه بارسلونا پس از ارائه 4 دهه نخست، به بررسی دهه پنجم بین سال های 1939 تا 1950 خواهیم پرداخت.

 

سخت ترین لحظات و تجربه های باشگاه بارسلونا، در سال های اولیه پس از اتمام جنگ بود و باشگاه نمی خواست تا بدون مبارزه ناپدید شود. ارتش و مقامات اسپانیایی در پی سرکوب و انتقام جویی بودند تا هویت سازمان بارسلونا را به صورت کلی تغییر دهند. این تصفیه سازی بازیکنان را نیز تحت تاثیر قرار داد به صورتی که تمامی اشخاصی که در تور بارسلونا در مکزیک و ایالات متحده آمریکا در سال 1937 حضور داشتند و به اسپانیا بازگشتند به مدت دو سال به حالت تعلیق درآمدند و در نتیجه آن بسیاری از بازیکنان تبعید گشتند.

 

همچنین نماد های باشگاه نیز به این دلیل که به اندازه کافی اسپانیایی نبودند تغییر یافتند و رئیس باشگاه نیز با وسواس خاصی از سوی مقامات ورزشی دولت اسپانیا تعیین گشت. با این حال، بارسلونا در سال های بعد به غنائم بیشتری نسبت به دهه سوم دست یافت اما برای بسیاری از مردم، مسابقات بارسلونا در استادیوم لس کورتس نشان از عدم وجود آزادی در طول سال های همراه با ترس، بیچارگی و سرکوبی بود.

 

زندگی پس از اتمام جنگ داخلی

 

پس از جنگ، باشگاه بارسلونا دوره وحشتناکی را از نظر زندگی اجتماعی ، اقتصادی و ورزشی تجربه کرد. تیم، بازیکنان کافی در اختیار نداشت و اصابت یک بمب نیز دفتر کل و مقر اصلی باشگاه را تخریب کرده بود و از آن زمان فعالیت مجدد باشگاه از هر نظر آغاز شد. حکومت سیاسی جدید نیز به بارسلونا اعتماد نداشت و آن را به عنوان یک سازمانی متعهد به ملی گرایی کاتالونیایی تصور می کرد.

 

تاریخچه باشگاه بارسلونا

دختر ژنرال آلوارز آره نا، ضربه افتخاری به مناسبت بازگشایی مجدد استادیوم لس کورتس را پس از اتمام جنگ در 29 ژوئن 1939 زد.

 

استادیوم لس کورتس نیز به صورت رسمی در تاریخ 29 ژوئن توسط مقامات نظامی و قانون گذاری وقت اسپانیا مجددا بازگشایی شد. در سخنرانی های آن روز رسما اعلام شد که باشگاه بارسلونا از وسیله بودن برای برنامه های برانگیختن احساسات ضد اسپانیایی متوقف شده است و تحت رژیم جدید صرفا در حوزه ورزش فعالیت خواهد کرد.

 

سزار وارد می شود!

 

سزار رودریگز

 

در آن دوره، سزار رودریگز یکی از بزرگترین گلزنان باشگاه بارسلونا بود. او با 433 بازی رسمی برای باشگاه موفق به ثمر رساندن 294 گل شد. او بابت گل هایش از روی کرنرها با ضربات سر شیرجه ای خود معروف بود. در آن دهه بازیکنان دیگری نیز در موفقیت های بارسلونا نظیر باسورا که یکی از بهترین وینگرهای تاریخ باشگاه است در کنار رامالتس تاثیرگذار بودند. رامالتس یکی از با استعدادترین دروازبانان تاریخ باشگاه بارسلونا است.

 

بازگشت سامیتر

 

سهم جوزپ سامیتر در تاریخ باشگاه بارسلونا تنها به عملکرد فوق العاده اش به عنوان بازیکن خلاصه نمی شود چون او در سال 1944 مرحله مهمی را در دوره سرمربیگری خود آغاز کرد. با هدایت سامیتر بود که بارسلونا پس از سال ها مجددا در فصل 1944/45 به عنوان قهرمانی لیگ اسپانیا دست یافت. اولین و آخرین قهرمانی بارسلونا در رقابت های لیگی که در آن زمان جدی و با ارزش شمرده نمی شد در سال 1929 رقم خورده بود.

 

اولین عنوان قهرمانی اروپایی

 

تیم بارسلونا در قهرمانی لیگ 1944/45

نفرات ایستاده: ولاسکو، رایچ، الاس، گونزالوی دوم، کورتا، سانس

ردیف نشسته: ساسپدرا، اسکولا، مارتین، سزار، براوو

 

اما در نهایت اولین عنوان قهرمانی اروپا در فصل 1948/49 رقم خورد جایی که آبی اناری ها موفق شدند تا در جام Latin Cup به عنوان قهرمانی دست یابند جامی که توسط فیفا و رفتن به جام اروپا برنامه ریزی شده بود. تیم های حاضر در مرحله نهایی این جام از فرانسه، ایتالیا، پرتغال و اسپانیا بودند. تیم ها عبارت بودند از رنس فرانسه، تورینو از ایتالیا، اسپورتینگ لیسبون از پرتغال و بارسلونا از اسپانیا که آبی اناری ها در دیدار فینال موفق شدند تا با نتیجه 2-1 مقابل نماینده پرتغال به برتری دست یابند.

 

پنجاهمین سالگرد تاسیس باشگاه بارسلونا در سال 1949

 

بله و به این ترتیب نیم قرن از حوادث و اتفاقات باشگاه بارسلونا گذشت، حوادثی که بیشترین نقش را در اعتلای نام باشگاه بابت گذراندن روزهای سخت داشتند تا امروز بارسلونا با فتح عناوین قهرمانی و سبک بازی زیبای خود به عنوان بهترین باشگاه جهان شناخته شود، باشگاهی که نه تنها در حوزه فوتبال بلکه در رشته های ورزشی متفاوتی افتخار می آفریند.

 

پنجاهمین سال تاسیس باشگاه بارسلونا نیز با موفقیت بزرگی همراه شد چون پس از فراموشی و گذران خفقان سال های جنگ داخلی، باشگاه دوره رشد مجدد خود را آغاز کرده بود و اعضای باشگاه به 24.893 نفر رسید. پس از میمنت قهرمانی اروپا در این سال، باشگاه جشنی را با ترتیب دادن جامی با حضور دو تیم دانمارکی Boldklub و تیم پالمیراس برزیل به عنوان مسابقاتی سه جانبه ترتیب داد.

 

تاریخچه باشگاه بارسلونا

در تصویر بالا، رئیس باشگاه بارسلونا به نام آگوستی مونتال گالوبرت را ملاحظه می کنید که پرچم بارسلونا  کاتالونیا را مجددا در جشن 50 سالگی باشگاه بالا می برد.

 

در همین جشن بود که باشگاه بارسلونا مجددا پرچم راه راه کاتالونیا را که بابت فشار ارتش اسپانیا حذف کرده بود برافراشت و این اقدام ثابت کرد که باشگاه همچنان میل درونی حمایت خود از مردم کاتالونیا را در سینه دارد و هویت خود را علی رغم محدودیت ها بازیافته است. همزمان با این اقدام باشگاه، حضور خیل عظیم مردم در جشن های بارسا، روشن ساخت که باشگاه همچنان اهداف سیاسی خود را به واسطه فوتبال دنبال می کند.

 

قهرمانی های پیاپی بارسلونا در لیگ اسپانیا

 

انریکه فرناندز اروگوئه ای، که قبل از شکل گیری جنگ برای بارسلونا بازی می کرد، هدایت تیم را به مدت سه سال برعهده گرفت و موفق شد که به دو عنوان قهرمانی پیاپی در لیگ دست یابد. فرناندز با استفاده از تاکتیک های تهاجمی، فوتبالی را ارائه می داد که در ذات باشگاه و هوادارانش بود.

 

تاریخچه باشگاه بارسلونا

تصویر بالا به اولین جشن قهرمانی بارسلونا در لیگ تحت هدایت انریکه فرناندز در لس کورتس مربوط می شود که در جریان فصل 1947/48 حاصل شد.

 

بازیکنان کلیدی دهه پنجم

 

جوزپ اسکولا

 

جوزپ متولد سال 1914 در بارسلونا که با طول عمری دراز در شهر بارسلونا در سال 1998 درگذشت، به عنوان بازیکن نیز دوران طولانی را در جمع آبی اناری ها سپری کرد و به همین منظور به عنوان یکی از بزرگ ترین بازیکنان تاریخ باشگاه بارسلونا به شمار می رود. او از سال 1934 در بارسلونا بازی کردن را آغاز کرد و تا سال 1949 در جمع آبی اناری ها به مدت 15 سال حضور داشت که حاصل آن 253 بازی و 223 گل بود.

 

جوزپ اسکولا-Josep Escolà

 

او توانایی های فنی خوبی نظیر قدرت و دقت در شوت هایش داشت که به او کمک کرد تا به پنجمین گلزن برتر تاریخ باشگاه بارسلونا تبدیل گردد. او بابت بازی جوانمردانه خود مورد احترام مردم قرار داشت. او در کنار بازیکنانی چون رایچ، اسکولا و فرناندز از مهم ترین بازیکنان بارسلونا به شمار می رفت. اما او در طول جنگ داخلی به فرانسه گریخت و در سال 1940 به بارسلونا بازگشت تا پس از آن به موفقیت به همراه آبی اناری ها دست یابد. او در نهایت در سال 1949 به دلیل مصدومیت های فراوان از ناحیه ران و زانو دست از بازی کردن کشید ولی یک سال بعد با قبول سمت مربیگری تیم های دسته پایین تر باشگاه، به بارسلونا بازگشت.

 

او در بارسلونا به 3 عنوان قهرمانی لیگ، یک عنوان قهرمانی لاتین کاپ، 1 جام حذفی اسپانیا، یک عنوان قهرمانی جام طلایی در سال 1945، یک عنوان قهرمانی Eva Duarte Cup در سال 1948 و 3 قهرمانی کاتالونیا در سال های 1935، 1936 و 1938 دست یافت.

 

فرانسسک کالوت

 

فرانسسک متولد 1921 در بارسلونا که در سال 2001 درگذشت، عضوی کلیدی از تیم رویایی بارسلونا بابت فتح 5 عنوان قهرمانی در فصل 1951/52 بود. او در سال 1939 به عضویت بارسلونا در آمد و تا سال 1952 در بارسا حضور داشت و زمانی که از فوتبال کناره گیری کرد به شغل کشاورزی بازگشت. او یکی از بهترین مدافعان کناری تاریخ باشگاه بارسلونا بود و اولین بازی خود برای بارسلونا را پس از اتمام جنگ انجام داد.

 

فرانسسک کالوت-Francesc Calvet

 

او بازیکنی همه کاره بود که حتی به عنوان مهاجم در کناره های زمین نیز بازی می کرد که رو به داخل هجوم می برد که سابقه بازی در پست هافبک را نیز در کارنامه دارد. شخصیت مبارزه جویانه و فداکارانه او از نقاط قوت شخصیتی و بازی او به شمار می رفت درحالی که شخصیت آرام او در بیرون از زمین باعث محبوبیتش در نزد مردم شده بود. او هرگز ریشه اصلی خود را که از حومه های شهر برخاسته بود فراموش نکرد و پس از بازنشستگی به کار در زمین های کشاورزی مشغول شد.

 

او در مجموع 238 بازی را برای بارسلونا انجام داد و موفق شد تا 10 گل را به ثمر برساند. حاصل دوران حضور او در بارسلونا نیز 4 قهرمانی لیگ در سال های 1945، 1948، 1949 و 1952، سه قهرمانی در جام حذفی، دو قهرمانی لاتین کاپ و دو قهرمانی Eva Duarte Cups بود.

 

جوزپ واله

 

جوزپ واله-Josep Valle

 

او هافبکی دو پا همراه با مهارت های برجسته بود که در سال 1917 به دنیا آمد که سرعتی فوق العاده همراه با شوت های رعد آسا داشت. او در سال 1940 از باشگاهی محلی به بارسلونا پیوست و خیلی زود به یکی از ستاره های بارسلونا تبدیل شد. او با پاس های دقیق و بازی موثر خود فرصت های گلزنی تضمین شده ای را برای مهاجمان بارسلونا به نام های سزار و ماریانو مارتین فراهم می کرد.

 

او زمانی که بازنشسته شد، به مدیریت باشگاه ملحق گشت. او که با به اشتراک گذاشتن روح و قلب خود برای بارسلونا بابت برطرف کردن مشکلات مالی باشگاه در نزد هواداران به فردی محبوب تبدیل شده بود، توانست در سن 81 سالگی جشن 100 سالگی باشگاه را به چشم ببیند. او در سال 2002 در بارسلونا درگذشت.

 

حاصل کار جوزپ 49 گل در 141 بازی در طول دوره 8 ساله حضور در بارسلونا بود که به 2 عنوان قهرمانی لیگ و یک قهرمانی جام حذفی دست یافت.

 

ماریانو مارتین

 

ماریانو مارتین-Mariano Martín

 

ماریانو با لقب "خشم منطقه" با آمار به ثمر رساندن میانگین بیش از یک گل در هر دیدار در جمع بهترین گلزنان تاریخ باشگاه بارسلونا قرار دارد. او در سال 1919 در دونیاس از پالنسیا به دنیا آمد و در سال 1998 در بارسلونا درگذشت. مارتین به ضربات سر قدرتمند خود شهرت داشت که در کنار سرعت، مهارت های بالا و شجاعت در حین بازی از او بازیکنی برجسته ساخته بود و در زمان مناسب روی اشتباه مدافعان حریف عمل می کرد. او در طی دو فصل 1940/41 و 1943/44 به عنوان بهترین گلزن فصل بارسلونا لقب گرفت و در فصل 1941/42 نیز به عنوان اولین بازیکن برنده جایزه پیچیچی بارسلونا به عنوان بهترین گلزن لیگ یا 32 گل دست یافت.

 

او نیز بین سال های 1940 تا 1948 در بارسلونا توپ زد که حاصل آن 188 گل در 167 بازی بود. او به همراه بارسلونا به 2 قهرمانی لیگ، یک قهرمانی جام حذفی، 1 قهرمانی جام طلایی و یک قهرمانی Eva Duarte Cup دست یافت.

 

سزار رودریگز

 

سزار متولد 1920 در لیون فرانسه، در سال 1955 در بارسلونا درگذشت. او در فصل 1948/49 با به ثمر رساندن 27 گل در 24 بازی لیگ اسپانیا جایزه پیچیچی را تصاحب کرد. او که برای هفت فصل پیاپی بهترین گلزن باشگاه بارسلونا بود همچنین سه مرتبه نیز به مقام دوم بهترین گلزن لیگ اسپانیا دست یافت. او نیز در کنار باسورا، مورنو، کوبالا و مانچن در فتح پنج قهرمانی فصل 1951/52 حضور داشت.

 

سزار رودریگز-César Rodríguez

 

سزار با سخت کوشی زیاد لقب تندخو گرفت و روی گل زدن از روی ضربات کرنر با ضربه سر مهارت داشت. او همچنین مهارت خاصی روی ضربات خود با هر دو پا داشت و از قدرت دریبل زنی خوبی نیز برخوردار بود. طرفداران بارسلونا او را با گل های حساسی که در بازی های بزرگ به ثمر می رساند می شناختند او در سال 1963 به عنوان مربی در بارسلونا فعالیت کرد ولی توفیقی نداشت.

 

او به مدت 60 سال بهترین گلزن باشگاه بارسلونا در بازی های رسمی بود تا اینکه لیونل مسی رکورد او را شکست. او در دوره بین سال های 1939 تا 40 و 1942 الی 1955 در بارسلونا توپ زد که حاصل ان 301 گل در 433 بازی بود. او در طول این دوران به 2 عنوان قهرمانی لاتین کاپ، 5 عنوان قهرمانی لیگ، سه قهرمانی جام حذفی و دو عنوان قهرمانی Eva Duarte Cups دست یافت.

 

جوزپ سگوئر

 

جوزپ سگوئر-Josep Seguer

 

او متولد 1923 در بارسلونا است که به قدرت بدنی بالای خود شناخته شده بود و کل دوران فوتبالی خود را در بارسلونا به سر برد. او کار خود را از بازی در سال 1940 برای تیمی آماتور آغاز کرد و وقت خود را برای بازی فوتبال و کار در آرایشگری تقسیم می نمود. در نهایت او پس از انتقال قرضی به گرانولرز در فصل 1942/43 به بارسلونا آمد و به مدت 14 سال در بارسلونا توپ زد و در پست هافبک میانی بازی می کرد.

 

او نیز با قدرت بدنی بالای خود در خط میانی یکی از ارکان 5 قهرمانی بارسلونا در فصل 1951/52 به شمار می رفت. او در سال 1959 کفش های خود را آویخت و به مربی تبدیل شد و دستیاری السالوادور ارتیگس را در بارسلونا پذیرفت. او بین سال های 1943 تا 1957 موفق شد تا 133 گل را در 470 بازی به ثمر برساند که حاصل آن 5 قهرمانی لیگ در سال های 1945، 1948، 1949، 1952 و 1953 بود. او همچنین چهار قهرمانی جام حذفی را در کنار دو عنوان قهرمانی لاتین کاپ و دو قهرمانی Eva Duarte Cups کسب کرد.

 

گونزالووی سوم

 

گونزالوی سوم- Gonzalvo III

 

او که پس از دو برادر دیگرش در بارسلونا توپ زده بود به گونزالووی سوم معروف شد. او متولد سال 1922 بود که در سال 2007 درگذشت. او بیش از اینکه به فکر گلزنی باشد به فکر کمک به تیم بود و از قدرت سر بالایی نیز برخوردار بود. او بسیار به باشگاه بارسلونا علاقه داشت چون پیشنهادهای بزرگی را در کرد.

 

او در نهایت پس از پیوستن به بارسلونا در سال 1942، آبی اناری ها را در سن 34 سالگی در سال 1955 ترک نمود که حاصل آن 56 گل در 331 بازی بود. او در طول این دوران موفق شد تا 5 عنوان قهرمانی لیگ، 2 قهرمانی لاتین کاپ، 3 قهرمانی جام حذفی، 1 جام طلایی و 3 قهرمانی Eva Duarte cups بود.

 

مربیان بارسلونا در دهه پنجم

 

رامون گازمن

 

رامون گازمن-Ramón Guzmán

 

او پس از اتمام کار خود در بارسلونا به عنوان یک بازیکن، به مربیگری روی آورد و هدایت بارسلونا را در فصل 1941/42 به دست گرفت اما تنها پس از سپری کردن یک نیم فصل کار خود را از دست داد. او در 1 آوریل 1954 درگذشت.

 

خوان جوزپ

 

خوان جوزپ ناگوئس-Joan Josep Nogués

 

او بین سال های 1942 تا 1944 هدایت بارسلونا را برعهده داشت. او هم قبل از جنگ و هم پس از آن برای بارسلونا بازی کرد ولی سریعا به جای گازمن هدایت بارسلونا را در عجیب ترین دوره باشگاه برعهده گرفت. او در عجیب ترین فصل باشگاه از یک طرف جام حذفی را فتح کرد اما از سوی دیگر در لیگ در حال سقوط به دسته دوم بود اما در نهایت توانستند با پیروزی مقابل مورسیا در لیگ باقی بمانند.

 

جوزپ سامیتر

 

جوزپ سامیتر-Josep Samitier

 

سهم جوزپ در بارسلونا تنها به عنوان مربی محدود نشد بلکه او در سال 1944 در دوره ای مهم از تاریخ باشگاه، هدایت تیم را برعهده گرفت و در اولین فصل سرمربیگری خود به عنوان قهرمانی در لیگ دست یافت و سه فصل در بارسلونا مربیگری کرد. او اولین قهرمانی بارسلونا در لیگ را پس از 1929 به ارمغان آورد. او همچنین جام طلایی آرژانتین و دو جام دیگر را برای بارسلونا به ارمغان آورد. او در نهایت در بهار 1972 درگذشت.

 

انریکه فرناندز

 

انریکه فرناندز-Enrique Fernández

 

او هدایت بارسلونا را بین سال های 1947 تا 1950 برعهده گرفت که حاصل آن دو قهرمانی پیاپی در دو سال اول هدایت بارسلونا بود. او در اولین فصل هدایت بارسلونا، قهرمانی را در روز پایانی لیگ کسب کرد و در فصل بعد نیز مجددا در روز پایانی با برتری مقابل والنسیا آن را تصاحب کرد. تیم بارسلونا به همراه او در سال 1949 به اولین عنوان قهرمانی اروپایی بارسلونا دست یافت اما آن ها در لیگ پنجم شدند تا با از دست رفتن ایمان بازیکنان نسبت به او، انریکه از هدایت بارسلونا اخراج گردد.


حمایت شما تنها پشتوانه ی ماست !
در صورتی که فعالیت ما را مناسب دیدید بر روی دکمه ی موجود در این کادر کلیک کرده و حمایت کنید . برای این منظور به یک حساب گوگل ( جیمیل ) نیاز است و پس از کلیک رنگ دکمه از سفید به نارنجی تغییر خواهد کرد !
برای ارسال نظر وارد شوید !
وارد شوید ثبت نام کنید
نگار عاشق بارسا
عالی بود
مرسین
سلطان ژاوی
کالوت مثل دنی آلوز بودش.............

همه جای زمین بودش.............

یادش بخیر

نباید دنی رو از دست میدادیم
آخرین نظرات مطالب دیگر