وطن پرنده ی پر در خون
وطن ، شکفته گلِ در خون
وطن ، فلات شهید و شب
وطن پا تا به سر خون
وطن ، ترانه ی زندانی
وطن قصیده ی ویرانی
ستاره ها اعدامیان ظلمت ...
به خاک اگر چه می ریزند
سحر دوباره برمی خیزند
بخوان که دوباره بخواند
این عشیره زندانی ، گل سرود شکستن را
بگو که به خوت بسراید
این قبیله ی قربانی ، حرف آخر رستن را ....
#وطن

#جملات_قصار_با_ولگرد
#وطن
#enigma
#stm

این قطعه شعر روحم رو به جوش و خروش میاره چنان که میگه :

ندانی که ایران نشست منست
جهان سر به سر زیر دست منست

هنر نزد ایرانیان است و بس
ندادند شیر ژیان را بکس

همه یک دلانند یزدان شناس
به نیکی ندارند از بد هراس

چنین گفت موبد که مرد بنام
به از زنده دشمن بر او شاد کام

اگر کشت خواهد تو را روزگار
چه نیکو تر از مرگ در کار زار

همه روی یکسر بجنگ آوریم
جهان بر بد اندیش تنگ آوریم

*فردوسی*