این بازی دوباره نشون داد که کسیه برای بازی در خط هافبک سه نفره زیاد مناسب نیست ولی برای بازی با هافبک چهارم بهتر بازی میکنه،در واقع کسیه هر چقدر به دروازه حریف نزدیکتر بازی میکنه هم خطرناکتر و گلزن نشون میده و هم برای پرس و کارهای دفاع از جلو مناسب هست ولی هر چقدر به دروازه بارسا نزدیکتر باشه و تحت فشار قرار بگیره در حفظ توپ و بازیسازی و جابجایی ها مشکل داره.بوسکتس و فرانکی در بازیسازی و بازیخونی و جابجایی در زمین فوق العاده عمل میکنن.فقط بوسکتس دیگه بازیکن نود دقیقه نیست.
کسیه هافبک باکس تو باکسه. اصلا کارای دفاعیش اونجوری که باید خوب نیست و تو یک سوم حجومی و پرس از بالا بهتر عمل میکنه. شاید به عنوان یه همچین هافبکی در حد آرتورو ویدال یا لمپارد نباشه ولی عملکرد خوبی داره. تا اینکه بیاری وظایف تدافعی بهش بدی.
دقیقا با حرفت موافقم،مشکل اینجاست که بارسا یک تیم با رویکرد تهاجمیه،فرض کنیم جای کسیه پدری تو بازی بود،فقط همین یک تغییر شکل و روند بازی بارسا رو خیلی تغییر میداد،کسیه برای بازی با پاسکاریهای متوالی و جابجایی های زیاد مشکل داره،برای همین هافبکهای لاماسیا با این سبک بازی مشکل ندارن,،چون برای این سبک بازی ساخته میشن.

