این بازی دوباره نشون داد که کسیه برای بازی در خط هافبک سه نفره زیاد مناسب نیست ولی برای بازی با هافبک چهارم بهتر بازی میکنه،در واقع کسیه هر چقدر به دروازه حریف نزدیکتر بازی میکنه هم خطرناکتر و گلزن نشون میده و هم برای پرس و کارهای دفاع از جلو مناسب هست ولی هر چقدر به دروازه بارسا نزدیکتر باشه و تحت فشار قرار بگیره در حفظ توپ و بازیسازی و جابجایی ها مشکل داره.بوسکتس و فرانکی در بازیسازی و بازیخونی و جابجایی در زمین فوق العاده عمل میکنن.فقط بوسکتس دیگه بازیکن نود دقیقه نیست.
تو یک صحنه نزدیک بود بوسکتس به فنامون بده
بازیکنی که در خط هافبک بازی میکنه خیلی سخته که چند سال متوالی تو اوج باشه،چون بیشترین دوندگی و فشار بازی رو تحمل میکنه،بوسکتس دیگه اون بازیکن سابق نیست و این در بازیهای بزرگ بیشتر به چشم میاد برای همین دیشب ناخواسته تیم به دفاع کردن پرداخت اگر بوسکتس اماده نود دقیقه بازی بود و پدری و فرانکی هم کنارش بازی میکردن بازیش بیشتر به چشم میومد و بارسا تهاجمی تر بازی میکرد،ولی باید قبول کرد از بوسکتس در هر هفته یک بار به بازی گرفته بشه ولی چاره ای نیست چون خط هافبک بازیکن نداریم.

