صفحه بیست و سوم :

لکه‌ها و چرخه‌های خورشیدی
لکه‌های خورشیدی نقاط تیره و نسبتا سرد روی سطح خورشید هستند که اغلب اوقات ظاهری مدور دارند. این لکه‌ها زمانی ظهور می‌کنند که بخش‌های متراکم خطوط میدان مغناطیسی خورشید از فضای داخل به سطح خورشید راه پیدا کنند.

تعداد لکه‌های خورشیدی به فعالیت مغناطیسی خورشیدی وابسته است.

صفحه بیست و دوم :

بدن ما از طریق قرار گرفتن در معرض نور مستقیم خورشید ویتامین دی تولید می‌کند. همچنین به تولید سروتونین، هورمون بهبود‌دهنده‌ی حال کمک می‌کند و احساس انرژی ما را بالا می‌برد. با این‌حال، اعتدال اهمیت زیادی دارد، زیرا قرار گرفتن در معرض نور بیش‌ازحد خورشید می‌تواند به آفتاب‌سوختگی منجر شود.

صفحه بیست ویکم :

از سویی، برای انسا‌ن‌ها، چرخه‌ روزی و شب مبنایی برای فعالیت‌های روزمره است. انسان‌ها اغلب در طول روز فعالیت می‌کنند. سیگنال‌های طلوع خورشید نشان‌دهنده‌ی آغاز روز و غروب خورشید نشان‌گر زمان استراحت است.

خورشید علاوه بر تنظیم ساعت بدن، منافع مستقیمی بر سلامت کلی ما دارد. نور خورشید برای استخوان‌ها مفید است و به بهبود سلامتمان کمک می‌کند.

صفحه بیستم :

خورشید محرک اصلی تنظیم آب و هوای روی زمین و جریان‌های اقیانوسی است. گرمای خورشید به صورت نابرابر روی زمین توزیع می‌شود. مناطق اطراف استوا نور خورشید را به صورت مستقیم دریافت می‌کنند و به همین دلیل گرم‌تر از مناطق نزدیک به قطب‌ها هستند. گرمای استوا به سمت قطب‌ها حرکت کرده و جریان‌ها را ایجاد می‌کند. این حرکت باعث انتقال مواد مغذی داخل اقیانوس‌ها و کمک به تنظیم اقلیم می‌شود.

صفحه نوزدهم :

به علاوه، فرآورده‌ی دیگر فتوسنتز اکسیژن است که گیاهان از خود منتشر می‌کنند. از طرفی ما انسان‌ها برای زندگی خود به اکسیژن نیاز داریم. به همین دلیل اغلب اوقات گیاهان را ریه‌های زمین می‌نامند. گیاهان داخل اقیانوس‌ها مثل فیتوپلانکتون‌ها و خزه‌های دریایی، از نور خورشید برای فتوسنتز استفاده می‌کنند. از این طریق، اقیانوس نیمی از اکسیژن موجود در جهان را تولید می‌کند. از طرفی اقیانوس‌ها بخش زیادی از کربن‌دی‌اکسید موجود روی زمین را جذب می‌کنند.

صفحه هجدهم :

تأثیر خورشید بر زمین
تأثیر خورشید بر زمین بسیار چشمگیر است. خورشید عامل شکل‌گیری حیات روی سیاره‌مان است و بدون آن ما وجود نداشتیم. گیاهان و جانوران برای رشد به خورشید وابسته‌اند. گیاهان از طریق فرآیندی به نام فتوسنتز غذای خود را تأمین می‌کنند. علاوه بر آب و کربن‌دی‌اکسید، خورشید به گیاهان در تولید گلوکز کمک می‌کند. گلوکز نوعی قند است که به عنوان غذای گیاهان عمل می‌کند.

صفحه هفدهم :

این فاصله درحدود ۱۰۹ برابر اندازه‌ی شعاع زمین است. خورشید نه‌تنها از نظر شعاعی از زمین بزرگ‌تر است، بلکه جرم آن ۳۳۳ هزار برابر جرم زمین است. همچنین ۹۹٫۸ درصد از جرم کل منظومه‌ی شمسی متعلق به خورشید است.

صفحه شانزدهم :

به مقیاس استانداردی برای اندازه‌گیری فاصله‌ بین ستاره‌ها و سیاره‌ها تبدیل شده است. یک واحد نجومی را می‌توان بر اساس سرعت نور یا زمان لازم برای عبور یک فوتون نور از خورشید به زمین اندازه‌گیری کرد.تقریبا هشت دقیقه و نوزده ثانیه طول می‌کشد تا نور خورشید به زمین برسد. شعاع خورشید یا فاصله‌ی آن از مرکز تقریبا ۷۰۰ هزار کیلومتر است.

صفحه پانزدهم :

مدار خورشید بین ۲۴ هزار تا ۲۶ هزار سال نوری از مرکز کهکشان فاصله دارد. ۲۲۵ میلیون تا ۲۵۰ میلیون سال طول می‌کشد تا خورشید یک دور کامل به مرکز کهکشان را طی کند.

اندازه و فاصله خورشید تا زمین چقدر است؟
خورشید تقریبا ۱۵۰ میلیون کیلومتر از زمین فاصله دارد. این فاصله که یک واحد نجومی (AU) نامیده می‌شود،

صفحه چهاردهم :

این تغییرات به ایجاد شاخصه‌هایی مثل لکه خورشیدی تا فوران‌های چشمگیر موسوم به شراره‌ها و خروج جرم از تاج خورشیدی منجر می‌شود.

خورشید درست مانند زمین به دور محور خود می‌چرخد. این چرخش برخلاف عقربه‌های ساعت است و بین ۲۵ تا ۵۳ روز کامل شدن یک چرخش به طول می‌انجامد. خورشید همچنین در جهت عقربه‌های ساعت به دور مرکز راه شیری می‌چرخد.

صفحه سیزدهم :

خطوط میدان مغناطیسی که از میان قطب‌ها جریان پیدا می‌کنند هزاران کیلومتر را می‌پیمایند تا به قطب مخالف برسند.میدان مغناطیسی خورشید تقریبا دو برابر میدان مغناطیسی زمین قدرت دارد. با این‌حال در برخی مناطق کوچک به‌شدت متمرکز می‌شود، به‌طوری‌که قدرت آن به ۳۰۰۰ برابر حد معمول می‌رسد.

صفحه دوازدهم :

مواد حاصل از تاج خورشیدی به شکل باد خورشیدی منتشر می‌شوند.

ویژگی‌های خورشید
میدان مغناطیسی خورشید بر اساس ترکیبی از سه مکانیزم پیچیده تعریف می‌شود: یک جریان الکتریکی مرکزی که از میان خورشید عبور می‌کند، لایه‌هایی از خورشید که با سرعت‌های مختلف می‌چرخند و توانایی خورشید برای عبور جریان برق. در نزدیکی استوای خورشید، خطوط میدان مغناطیسی، حلقه‌های کوچکی را در نزدیکی سطح شکل می‌دهند

صفحه یازدهم :

این منطقه هم توسط تاج خورشیدی بالای خود گرم می‌شود و بخش زیادی از نور را به شکل پرتوهای فرابنفش منتشر می‌کند. در نهایت به تاج خورشیدی فوق داغ می‌رسیم که دارای ساختارهایی مثل حلقه‌ها و جریان‌های گاز یونیزه است. دمای تاج خورشیدی بین ۵۰۰ هزار تا ۶ میلیون درجه‌ی سانتی‌گراد متغیر است و حتی درصورت وقوع شراره خورشیدی این دما می‌تواند به ده‌ها میلیون درجه‌ی سانتی‌گراد هم برسد

صفحه دهم :

سپس به بخش کروموسفر می‌رسیم که دمای آن می‌تواند به ۱۹٬۷۲۵ درجه‌ی سانتی‌گراد هم برسد و از ساختارهای تیغه مانند موسوم به سنبله تشکیل شده است که دارای ۱۰۰۰ کیلومتر قطر و نزدیک به ۱۰ هزار کیلومتر ارتفاع هستند.

سپس به منطقه‌ی گذار می‌رسیم که ضخامت آن بین چند صد تا چندهزار کیلومتر است.

صفحه نهم :

فوتوسفر پائین‌ترین لایه از جو خورشید است و نوری را که می‌بینیم، منتشر می‌کند. ضخامت فوتوسفر تقریبا به ۵۰۰ کیلومتر می‌رسد، گرچه بخش زیادی از نور آن از بخش یک سوم پائینی تأمین می‌شود. دمای فوتوسفر بین ۶۱۲۵ درجه‌ی سانتی‌گراد در بخش پائین تا ۴۱۲۵ درجه‌ی سانتی‌گراد در بخش بالا متغیر است

صفحه هشتم :

سپس به منطقه‌ تابشی می‌رسیم که ۳۲ درصد از حجم خورشید و ۴۸ درصد از جرم آن را تشکیل می‌دهد. نور هسته در این منطقه پراکنده می‌شود، به گونه‌ای که یک فوتون برای عبور از آن تقریبا به یک میلیون سال زمان نیاز دارد.منطقه‌ی همرفت به سطح خورشید نزدیک است و ۶۶ درصد از حجم خورشید را تشکیل می‌دهد، اما جرم آن تنها اندکی بیشتر از ۲ درصد جرم خورشید است.

صفحه هفتم :

جو خورشید شامل بخش‌های فوتوسفر، کروموسفر، منطقه‌ی گذار و تاج خورشیدی است. فراتر از این منطقه، باد خورشیدی یا جریان خروجی گاز از تاج خورشیدی قرار دارد. هسته‌ خورشید تنها ۲ درصد از حجم آن را اشغال کرده است؛ با این‌حال چگالی آن ۱۵ برابر چگالی سرب‌ است و تقریبا نیمی از جرم خورشید را دارد.

صفحه ششم :

برخی از بزرگ‌ترین ستاره‌ها مثل ستاره‌هایی با ۴۰ برابر جرم خورشید دارای طول عمری به کوتاهی یک میلیون سال هستند. درحالی‌که طول عمر ستاره‌های رشته اصلی مانند خورشید می‌تواند به ۱۰ میلیارد سال برسد.

خورشید و جو آن به چند منطقه‌ و لایه‌ی متعدد تقسیم می‌شوند. فضای داخلی خورشیدی از هسته، ناحیه تابشی و ناحیه‌ همرفتی تشکیل شده است

صفحه پنجم :

۷۳ درصد از جرم خورشید را هیدروژن، ۲۵ درصد هلیوم و ۲ درصد باقی‌مانده را فلزهای دیگر تشکیل می‌دهند. نسل ستاره‌های پیش از خورشید احتمالا نسبت‌های فلزی کمتری داشتند و پس از مرگ خود کهکشان‌ها را با مقدار زیادی فلز پر کردند.

هر چقدر ستاره‌ای بزرگ‌تر باشد، با سرعت بیشتری محتوای هیدروژنی خود را می‌سوزاند.

صفحه چهارم :

در ابتدا ستاره‌های رشته اصلی مانند خورشید به شکل جرمی موسوم به پیش‌ستاره درمی‌آیند. سپس به‌مرور جرم را از محیط اطراف خود جمع‌آوری می‌کنند و به جرم لازم برای آغاز همجوشی هسته‌ای می‌رسند؛ مانند تمام ستاره‌های رشته اصلی، بخش زیادی از جرم خورشید از هیدروژن تشکیل شده است و با مقداری هلیوم و ردهایی از عنصرهای سنگین‌تر همراه است. به میزان عنصرهای سنگین‌تر، خاصیت فلزینگی ستاره گفته می‌شود (بر اساس تعریف نجومی، فلز به هر عنصری سنگین‌تر از هلیوم گفته می‌شود).