در مورد این که چه کسی سیاه قلم را منصوب کرد 2 داستان وجود دارد،
داستان اول: واژه سیاه قلم از زمان استاد کمال الملک روی زبان ها افتاد. در آن زمان برخی از شاگردان استاد کمال الملک از “ذغال مل” (ترکیب ذغال و مل که با استفاده از قلمو بر روی بوم کشیده میشد) برای کشیدن نقاشی استفاده میکردند و می توان بنیان گذار سیاه قلم را استاد کمال المک و شاگردان آن دانست.

سیاه قلم، با شروع نگارگری در قرن هفتم هجری شکل گرفت. اینکه معنی واژه سیاه قلم به درستی چیست و اینکه این واژه از کی و چگونه ترویج پیدا کرده است اطلاعات کامل و موثقی وجود ندارد اما مسلما آموزش های غیر حرفه ای و غیر اصولی در سال های اخیر، در گسترش و توسعه استفاده غیر اصولی این کلمه نقش بزرگی داشته است.

سیاه‌قلم آب‌مرکبی: از اسلوب‌های نقاشی
سیاه‌قلم ادیبان (Suiboko): از اسلوب‌های نقاشی خاوردور
سیاه‌قلم روی فلز یا مینای سیاه (Niello)
آب‌کاری سیاه‌قلم، از فنون قلم‌زنی
سیاه‌قلم تیزابی، نام دیگر چاپ فلزی

ماده اصلی این سبک ذغال است ولی از کنته و دوده کنته برای جاهای تیره تر و دوده ذغال برلی سایه های نرم تر استفاده میشود.عمل محو کردن خط مداد گرافیک یا مداد کنته یا مداد ذغالی و سایه زدن با محو کن و یا قلمو انجام میشود.

همچنین از عنواع پاکن های برقی و اتودی و مداد کنته یا ذغالی سفید یا خودکار های سفید برای نور های سفید استفاده میکنند

به طور کلی از نظر کیفیت کار به سه دسته زیر تقسبم میشود:

سیاه قلم رئال:تا حدی مثل عکس که تمرکز زیادی روی سایه ها ندارد.

سیاه قلم هایپر رئال:دقیقا مثل عکس یا به اصطلاح با درصد خطای صفر انجام میشود

سیاه قلم سورئال:معمولا فراواقعی معنی میشود و مهارت و زمان بیشتری نسبت به هایپررئال نیاز دارد.

از عنواع قلمو ها استفاده پیشود ولی استفاده اصلی از قلموی تخت و زبر است و گاهی از قلموی زبون گربه ای

بسه دیگه😐🗿💔