" خود کنکور که ترس نداره! ترسش اینجاست که نمیدونی اگه قبول نشی چی در انتظارته. چون شرایط طوری نیست که بری دنبال علاقهت. چون خانواده ها مسیری جز درس و دانشگاه تعیین نکردن . چون احساس میکنیم دانشگاه تنها راهِ رهایی از محدودیتهامونه!
اما بعد از ورود به دانشگاه میفهمی خبری نبوده! تنها خبرِ دانشگاه برای کسانیه که عاشق درس بودن
حالا سوال اینجاست کسی که عاشق درس نیست توی این مسیر چی به سرش میاد ؟ هیچی! بهترین سالهای زندگیش تلف میشه، روح و ذوقش میمیره، و بعد فقط برای بقا ادامه میده...! "
اما بعد از ورود به دانشگاه میفهمی خبری نبوده! تنها خبرِ دانشگاه برای کسانیه که عاشق درس بودن
حالا سوال اینجاست کسی که عاشق درس نیست توی این مسیر چی به سرش میاد ؟ هیچی! بهترین سالهای زندگیش تلف میشه، روح و ذوقش میمیره، و بعد فقط برای بقا ادامه میده...! "
میگن واسه موفقیت به هدفتون فکر کنید و روحیه بگیری
من فک میکنم صد برابر بد تر میشه
با خودم میگم یه درصد تو بهترین دانشگاه کشور ، مثلا تهران قبول شدی ، اصا کشور هیچ بهترین دنیا ، بعدش کم کمش باید ۱۰ تا ۱۲ سال درس بخونی بخوای یه تخصص بگیری
اونم تازه اگه کارت بگیره😮💨
من فک میکنم صد برابر بد تر میشه
با خودم میگم یه درصد تو بهترین دانشگاه کشور ، مثلا تهران قبول شدی ، اصا کشور هیچ بهترین دنیا ، بعدش کم کمش باید ۱۰ تا ۱۲ سال درس بخونی بخوای یه تخصص بگیری
اونم تازه اگه کارت بگیره😮💨
بهش زیاد فکر نکن


