در ادامه کامنت قبلی:

بعنوان مثال برای همین تصمیمات مقطعی ریسکی:

اگر پول داشتیم می‌رفتیم مثلا صلاح رو می‌خریدیم ولی چون نمی‌شه خرید نکرد و اون پست رو خالی گذاشت، می‌رن یکی مثل فران تورس که حقوقش کمه رو با شرایط قسطی می‌گیرن تا حداقل گزینه تعویض داشته باشیم.
یا مثلا به دلیل نیاز به یه لیدر و بازیکن بزرگ توی تیم (چون می‌دونن با ۴۰، ۵۰ میل ستاره‌ی جوان و بزرگ نمی‌شه خرید)، می‌رن لوا رو می‌خرن که هم تاثیرگذاری قبل رو نداره و هم با اسکوادی که بارسا داره (بدون وینگر مناسب) قدرت تهاجمیش کمترم می‌شه.

دقیقا نقطه قوت اونا همینه که ۱. ثبات داشتن ۲. مشکل مالی نداشتن ۳. خشت‌ها رو از اول درست چیدن.
مشکل بارسا هم اینه که چون ثبات مدیریتی و فنی و نتیجه‌گیری نداشته تصمیمات لحظه‌ای و اشتباه زیادی گرفته شده (عملا خشت‌های اول بد گذاشته شدن) بعدش که دچار مشکلات مالی شدیم، مجبور بودیم به فکر حل مشکلات بصورت مقطعی باشیم.
از طرفی تعداد بازیکنامون هم کمه و نمی‌شه بدون خرید بازیکن صرفا فروخت یا فسخ کرد.
مجبورن همچنان بازیکن بفروشن، جایگزین نامناسب بگیرن، نتیجه نگیرن، اوضاع مالی بدتر شه و این چرخه ادامه داره.