یکی بود همیشه
از گوشه راه می‌رفت
مهم نبود براش
کسی چپ نگاه می‌کرد
زمینیا زمینم بخورن گشنه‌ن
یه تیکه نون داشت
چار تیکه می‌کرد
یکی بود
ستون بود واس رفیقاش
بارون بود تو تشنگی‌هاش
از رویا قصه می‌ساخت
می‌گفت با عشق زیاد
ولی کابوساش‌و
همیشه نصفه می‌ذاشت
شهر رو که از ارتفاع می‌دید
می‌گشت یه دو تا آدم ببینه
لاتی زل می‌زد به ملکوت
می‌گفت خدا کی استعفا می‌دی؟
که شیطون بتونه راحت بمیره
#فدایی