اولین دلیل، چیزی است که به آن «کنتراست بصری» می‌گوییم. وقتی یک بازیکن کفش بسیار روشن دارد، چشمِ هم‌تیمی‌های او در میان هیاهوی جمعیت و استادیوم‌های بزرگ، خیلی سریع‌تر می‌تواند او را پیدا کند. حتی حریف هم گاهی با این رنگ‌های جیغ، تمرکزش را از دست می‌دهد و چشمش ناخودآگاه به سمت آن نقطه درخشان می‌رود.

دلیل دوم هم به مغز بازیکن مربوط می‌شود وقتی یک بازیکن با کفشی می‌پوشد که به نظرش خاص و متمایز است ناخودآگاه احساس قدرت و اعتمادبه‌نفس بیشتری می‌کند. این حس باعث می‌شود با شجاعت بیشتری به سمت توپ بدود

پس دفعه بعد که دیدید بازیکنی با کفش صورتیِ خیلی روشن در زمین می‌دود، بدانید که او فقط یک کفش شیک نپوشیده؛ او دارد از قدرتِ رنگ‌ها برای بازی هوشمندانه و تمرکز بیشتر استفاده می‌کند!