حرفش درسته.
راجع‌به بازی هم باید بگم که نبرد هافبک‌هاست. اگه یادتون باشه تو بازی فصل قبل از دقیقه ۷۰ به بعد هافبک‌های ما واقعا بریده بودن و نکته مثبت ویتینیا همینه که شدت بازیش اصلا افت نمی‌کنه و همین سرحالی تیمشون تو دقایق پایانی باعث شد تو لحظه آخر گل دوم رو بهمون بزنن.
هرچند که به‌نظرم باید این بازی کاملا پاریس رو آنالیز کنیم تا اگه تو مرحله حذفی بهشون خوردیم آماده باشیم.
تیم انریکه تو هر دو فصل اخیر تو سی‌ال، شروع‌های بدی داسته و رفته پلی‌آف ولی درآخر قهرمان شده!