✍️ فرناندو بولو (MD) | ذهنیت فرمین

فرمین لوپز از نظر ذهنی، بازیکنیه که خودش خودش رو ساخته.

از نظر فوتبالی، آکادمی لاماسیا پایه‌های تاکتیکی، فنی و استراتژیک محکمی در اختیارش گذاشت؛ پایه‌هایی که با هوش خودش به‌خوبی ازشون استفاده کرد تا به بازیکنی در سطح بالا تبدیل بشه.

اما از نظر روانی و به‌خصوص ذهنیت آهنینش، مجبور شد این قدرت رو با تلاش و اشک‌های خودش بسازه؛ اون هم در سال‌هایی که در رده‌های پایه بارسلونا حضور داشت.

لاماسیا ازش حمایت می‌کرد و همراهش بود، اما چیزی که بیشتر از هر چیز آرزوش رو داشت، از دسترسش دور بود: اینکه هر یکشنبه، بعد از هفته‌ای سخت از تمرین و درس، به‌طور منظم بازی کنه. آن هم در حالی که همیشه دور از پدر و مادرش زندگی می‌کرد؛ خانواده‌ای که در اوئلبا و بیش از هزار کیلومتر دورتر از او بودند.

فرمین از نظر جثه یکی از کوچک‌ترین بازیکنان لاماسیا بود؛ بازیکنی بااستعداد، اما کوتاه‌قد و لاغراندام.

بعضی از مربیان در هر فصل بارها او را روی نیمکت می‌نشاندند و در نهایت حتی نامش را در فهرست بازیکنان کنارگذاشته‌شده قرار می‌دادند.

خوش‌شانسی فرمین این بود که جوردی رورا، مسئول فوتبال پایه بارسلونا، همیشه استعداد خاصی در او می‌دید و تصمیم گرفت تا کامل شدن رشد جسمانی‌اش منتظر بماند.

در همین دوران، فرمین از همان دقایق اندکی که نصیبش می‌شد، با تمام وجود استفاده می‌کرد؛ برای هر توپ می‌جنگید و با ترکیبی از اراده، مهارت، جاه‌طلبی و خشم، به دنبال باز کردن دروازه حریفان بود.

تغییر جسمانی مورد انتظار در ۱۹سالگی و در دوران حضور قرضی او در لینارس، در لیگ دسته سوم اسپانیا اتفاق افتاد.

دیگر پیراهنی که می‌پوشید برایش کوچک نبود؛ اما این تحول فقط به جسم او محدود نمی‌شد.

فرمین در آن تیم ۱۲ گل زد و ۴ پاس گل داد، به محبوب هواداران محلی تبدیل شد و توانایی گلزنی‌اش را به نمایش گذاشت.

پس از آن، ژاوی هرناندز او را به بارسلونا برگرداند و فرصت حضور در تیم اصلی را در اختیارش گذاشت؛ فرصتی که فرمین به بهترین شکل ممکن از آن استفاده کرد.

امروز هانسی فلیک همچنان در حال صیقل دادن استعدادها و ارتقای سطح بازی اوست و دکو نیز با قراردادی خوب و شایسته، پاداش تلاش‌هایش را به او داده است.