" خود کنکور که ترس نداره! ترسش اینجاست که نمیدونی اگه قبول نشی چی در انتظارته. چون شرایط طوری نیست که بری دنبال علاقهت. چون خانواده ها مسیری جز درس و دانشگاه تعیین نکردن . چون احساس میکنیم دانشگاه تنها راهِ رهایی از محدودیتهامونه!
اما بعد از ورود به دانشگاه میفهمی خبری نبوده! تنها خبرِ دانشگاه برای کسانیه که عاشق درس بودن
حالا سوال اینجاست کسی که عاشق درس نیست توی این مسیر چی به سرش میاد ؟ هیچی! بهترین سالهای زندگیش تلف میشه، روح و ذوقش میمیره، و بعد فقط برای بقا ادامه میده...! "
اما بعد از ورود به دانشگاه میفهمی خبری نبوده! تنها خبرِ دانشگاه برای کسانیه که عاشق درس بودن
حالا سوال اینجاست کسی که عاشق درس نیست توی این مسیر چی به سرش میاد ؟ هیچی! بهترین سالهای زندگیش تلف میشه، روح و ذوقش میمیره، و بعد فقط برای بقا ادامه میده...! "
حتی اونایی هم که دانشگاه درجه یک قبول میشن فقط تعداد خیلی کمی از اونا به هدف واقعی شون میرسن. چون توی این مملکت صنعت خوابیده و خیلی ها که الان بیشتر از همه حالیشون هست الان بیکار هستند چون کار وجود نداره، صنعت وجود نداره. خیلی ها برای گرفتن پی آرزو هاشون میرن خارج از کشور. مسئله خیلی فراتر از کنکوره و کنکور فقط گوشه و نقطه ای از این وضعیت فاجعه هست.
الان پیشنهاد میکنم بری کانال مدتوییت ببینی چقدر زیادن کسایی که از پزشکیشم راضی نیستن...
استاد علم مواد ما میگفت اینایی که میگن کار نیست کص شری بیش نیست


