خب رافینیا داره کارش رو خوب انجام میده. حالا اگر دو تا بازیکن داشته باشیم که هر دوشون خوب کار کنن، فشار کمتری به هر دو تا میاد. مثلا وقتی رافینا بدونه دقیقه 60 قراره تعویض بشه، انرژیش رو میزاره برا 60 دقیقه، ینی بیشتر تلاش میکنه که تو 60 دقیقه کارش رو تموم کنه. آلوارز هم اگه بیاد همینجوری. تازه خطر مصدومیت همه بازیکنای خط حمله کمتر میشه. ینی تو پایان فصل ما همه بازیکنای خط حمله رو داریم و میتونیم تنوع تاکتیکی داشته باشیم.

از دیروز فقط تاجران بین المللی وصل شدند. فردا شرکت‌های دانش‌بنیان وصل میشن. همین‌طور آروم آروم میخوان وصل کنن. بعدشم کسی که یه سوراخ بتونه پیدا کنه که وصل بشه، نمیاد همه جا جار بزنه. چون کاربراش زیاد بشه، لو میره. منم وصل نیستم. اگر اگر اگر وصل باشم بهت نمیگم. 😁 داشتن رفیق آی‌تی و شبکه، به درد همچین روزایی میخوره.

امثال من که با بازی مسی عاشق بارسا شدند، حق دارند که مسی رو بزرگ تر از بارسا بدوند. مثل این میمونه که یه نفر از سواری نرم یه ماشین، عاشق اون ماشین میشه با اینکه اون ماشین نقص های دیگه ای هم داره. حالا اگر دیگه اون سواری نرم رو نداشته باشه، اون ماشین براش ارزشی داره؟

ولی من معتقدم بعضی بازیکن ها بزرگ تر از باشگاه هستند. بازیکنی مثل مسی، هویت بارسا محسوب میشه. تحت هر شرایطی باید تو زمین باشه. حتی اگر کاری هم نکنه، دو تا مدافع رو مشغول خودش میکنه، بقیه تیم راحت تر میتونن کار خودشون رو بکنن. خیلیا بخاطر مسی بارسایی شدن، پس بازیکن میتونه بزرگتر از باشگاه باشه.

ولی بارسای الان رو هم با بارسای اون موقع مقایسه کن. اون تیم پر از ستاره بود. ولی الان فقط فلیک ستاره تیم هست که میتونه از این ترکیب، این بازی رو بگیره