در پاسخ به @ndhcdi
حرفای امروزت منو یاد گذشتم انداخت ، یاده خط مرزی صفری که رسیده بودم و البته بی معنا شدن زندگی ؛ من بابت حماقت و سادگی خودم خواب شب هامو فدای لحظاتی کردم که دیگه قرار نبود رقم بخوره بلکه تنها تو بخش خاطره ها مرور می شد ؛ میدونی من از بیشتر از اون دختر از رفتار خودم ناراحت بودم ، الان بعد از اون اتفاق میفهمم این بدن و وجودی که دارم امانتیه دست خودم ، من اول باید عاشق و قهرمان زندگی خودم باشم تا به قدرت تکیه گاه بودن برای یک آدم دیگه برسم ، در ضمن فرق بین عشق و وعده هایی دروغ پشتش بود رو هم فهمیدم.

