در پایان به مهمترین ایراد فیلم باید اشاره کنم که آن هم مدت زمان‌اش است. به ویژه یکساعت پایانی که کاملا می‌توانست کوتاه‌تر شود. تصور کنید مخاطبی که تحت تاثیر اجرای سکانس بمب اتم به واسطه تدوین موازی، موسیقی پرتعلیق گورانسن و صداگذاری هولناک انفجار فیلم قرار گرفته است، بعد از مواجهه با یک ساعت پایانی، محتمل است که دیگر تاثیر دراماتیک آن انفجار را با خود به همراه نداشته باشد