تو کتاب "نباید می ماندیم"
معین دهاز یه جا خیلی درست میگه:
"در زندگیم سختیهایی را تحمل کردم که پیش از واقعه گمان نداشتم بتوانم.
حتى بعدها، باور نکردم که در آن ماجرا تاب آوردم.
انسان خودش را نمی شناسد، خصوصا قدرتهایش را"

و از همه ی چیزایی که تجربه کردم یه چیزی رو خیلی یاد گرفتم اینکه سختیا هیچ وقت موندنی نیستن و تنها سلاح ما برای مقابله باهاشون اینه که امید داشته باشیم به اومون روزای خوب.روزای سختتون خیلی گذرا باشن :)