هر راه که پیموده تو ای سبز بگشتست
شیرازه جوهر به قلم هرز بگشتست
غمگینم و بر قلب و دلم مانده همی درد
کین فاصله‌مان از بر چه مرز بگشتست

(مفهوم مصراع دوم: شیرازه قلمی که با آن برایت می‌نوشتم از فرط نوشتن های مکرر از هم پاشیده است.)

#دلنوشته