چیزی که منو ناراحت می‌کنه اینه که هنوز برای ما، یعنی انسان مدرن قرن بیستمی سخته که باور کنیم منشا نیکی و اخلاقیات در درون خودمونه و ما فقط باید یاد بگیریم که چجوری این نیکی رو بروز بدیم.
رنج ها و سختی ها ابزار خیلی خوبی برای این بیداری درونیه(نیچه) یا شاید صرفا ما یاد می‌گیریم که حقیقت زندگی رو بپذیریم که رنج هم بخشی از اونه(شوپنهاور).
علت اینکه معمولا افراد دین‌دار با وجود ادعا در اخلاقیات همچنان فاسدن اینه که صرفا کتاب های دینی رو نشخوار کردن و عبادت پوچ.
غافل ازینکه معنا در درون انسانه.