واقعا این یه نعمت خیلی بزرگه که افراد خوبیو تو زندگی دارید
نمیدونم ادم بدشانسیم یا هرچیز دیگه ای ولی تنهایی رو بشدت حس میکنم.
البته این رو هم باید بگم که بدلیل زخم های زیادی که توی روابط صمیمی و نزدیک چه با پسر و چه با دختر دیدم واقعا دیگه می‌ترسم با کسی ارتباط صمیمی ای داشته باشم و ترجیح میدم تمام مشکلاتم رو خودم حل کنم. تقریبا از دبیرستان این شکلیم.
سخته اما کمالگرایی حتی توی انتخاب ادمای اطرافم هم نفوذ کرده بود. گرچه الان خیلی بهتر شده.