شایستس برای اینکه سو تفاهمی پیش نیاد این رو هم اضافه کنم که علم و تحصیلات همونقدری که ممکنه باعث رذایل اخلاقی بشن، چندین برابرش میتونن ما رو در راستای فضایل اخلاقی قرار بدن.
این متن تلنگری بر این بود که دو چیز رو فراموش نکنیم:
یکی اینکه انسانیت بر هرچیزی اولویت داره و دو اینکه «زندگی کردن» رو از یاد نبریم.
این رو برای این میگم که میدونم کنکوری های زیادی تو سایتن و یادتون باشه که علم-فارغ از مادیات-در های جدیدی از انسانیت رو به روتون باز میکنه.
موضوعی که الان میخوام مطرح کنم شاید زیاد جالب نباشه. تا جایی که نمیدونم واقعا مسئله ی منطقی ایه یا صرفا ساعت چهار صبح بدلیل کمبود خواب ذهنم درگیر خزعبلات شده. حدود چند هفته پیش بدلیل یسری موضوعاتی که پیش اومده بود از دست اطرافیانم عاصی شده بودم که چرا با وجود اینکه اکثرا دانشجو های رشته های تاپ هستن، انقدر توی ارتباطات اجتماعی ضعیف و تاحدودی فاجعن. اختلالاتی مثل کمبود عزت نفس، غرور کاذب، اعتماد به نفس کاذب، گوشهگیری و … خلاصه اختلالات رفتاری مختلف. (ادامه توی ریپ)
نمیدونم شاید حرفم بنظر مسخره بیاد ولی بنظرم انسان باید همیشه هر پدیدهی پیش روی خودش رو سعی کنه از زوایای مختلفی نگاه کنه، گاهی، نگاه کردن به یک چیز به یک سبک خاص میتونه شاخه از ذهنتو بچینه و یه جوانه جدید بهش پیوند بزنه.
اینجوری میتونه خودشو هم خیلی بیشتر بشناسه، میتونه زندگی رو خیلی کامل تر تجربه کنه و انتخاب کنه.
اینجوری میتونه خودشو هم خیلی بیشتر بشناسه، میتونه زندگی رو خیلی کامل تر تجربه کنه و انتخاب کنه.

