همان شب، به خانه رفتم و تا صبح بیدار ماندم. به خودم قول دادم که این بار، این رابطه‌ی تازه را از دست ندهم. به فردا فکر می‌کردم؛ به ناستنکا، به صدایش، به لبخندش. برای اولین بار، تنهایی‌ام را فراموش کرده بودم.