تمام روز بعد، در حال و هوای دیگری بودم. نه خیابان‌ها را می‌دیدم و نه آدم‌ها را. فقط به ساعت نگاه می‌کردم و لحظه‌شماری می‌کردم تا شب شود. برای اولین بار بعد از سال‌ها، منتظرِ یک دیدارِ واقعی بودم، نه یک رویا.