پایان

اینم ویدیو مربوط بهش

۲۹ می سال ۱۹۶۸‏‌، در دهمین سالگرد فاجعه مونیخ، منچستر یونایتد در یک بازی دراماتیک و به لطف گل‌های بابی چارلتون جرج بست و برایان کید با حساب ۴-۱ از سد بنفیکا می‌گذرد و به عنوان نخستین تیم انگلیسی فاتح جام اروپا جشن می‌گیرد. بابی چارلتون و بیلی فولکس که تنها بازماندگان "بچه‌های بازبی” هستند با چشمان اشک آلود در آغوش جیمی مورفی و مت بازبی قرار می‌گیرند. ققنوس از دل خاکستر برخواسته است!

نویسنده : نوید خیرخواه

این پایان کار نیست، یونایتد باید تا کمتر از پنج روز دیگر در مرحله نیمه نهایی جام اروپا به مصاف آ.ث میلان قدرتمند برود. در بازی رفت، شیاطین سرخ در کمال ناباوری با گل‌های ارنست تیلور و دنیس ویولت میلان را با نتیجه ۲-۱ مغلوب می‌کنند اما، در بازی برگشت در میان تشویق تماشاگران ایتالیایی با چهار گل شکست می‌خورند و از دور رقابت‌ها کنار می‌روند

از نام "ققنوس” برای توصیف آن‌ها استفاده می‌کند.

یونایتد در این مسابقه با حساب ۲-۰ شکست می‌خورد اما، این برای تیمی که کمتر سه ماه پیش بهترین بازیکنان خود را از دست داده است، یک شکست محسوب نمی‌شود. کاپیتان بولتون در میان اشک‌ها و تشویق‌های هواداران حاضر در ورزشگاه، جام را به پاس قدردانی از منچستر یونایتد به این تیم تقدیم می‌کند تا شاید با این کار مرهمی بر داغ‌های آن‌ها قرار داده باشد.

در سومین روز از ماه می، یونایتد که پیش از این موفق شده بود به فینال جام حذفی انگلستان راه پیدا کند، در ورزشگاه ومبلی لندن مقابل بولتون قرار می‌گیرد. در حالی که جیمی می‌رود تا با بازیکنان حاضر در رختکن صحبتی داشته باشد، ناگهان با دیدن مت بازبی شوکه می‌شود. بازبی پس از ۷۱ روز دوری سرانجام و آن هم در یکی از حساس‌ترین دیدارها به تیم بازگشته است. مت بازبی که اکنون تنها چهار تن از بازیکنان حاضر در رختکن را می‌شانسد، با همان صدای رسای خود به شاگردان روحیه می‌دهد و

اما، حتی از دست دادن دوست داشتنی‌ترین شاگرد جیمی مورفی وی را از هدف خود باز نمی‌دارد و شیاطین سرخ همچنان به راه خود ادامه خواهند داد.

در روز نوزدهم فوریه و در حالی که وضعیت مت بازبی و دانکن ادواردز وخیم گزارش شده است، یونایتد با سرمربی‌گری جیمی مورفی و تعداد بازیکن گمنام مقابل شفیلد ونزدی قرار می‌گیرد و با سه گل نیز به برتری می‌رسد. دو روز پس از این برتری، انگلستان بار دیگر غرق در غم و اندوه می‌شود. دانکن ادواردز بزرگ سرانجام پس از ۱۵ روز دست و پنجه نرم کردن با جراحات خود دار فانی را وداع گفته و به جمع دیگر هفت دوست و برادر خود پیوسته است

ما باید به جهان نشان دهیم با این تراژدی محو نمی‌شویم. نمای باشگاه در آینده به رفتار ما در زمان حال بستگی دارد. "

جیمی می‌داند که چه مسیر دشواری را پیش رو دارد ولی، با خود عهد بسته است که تسلیم نشود. نخستین کاری که جیمی انجام می‌دهد، استخدام چندین بازیکن بازنشسته با مبلغی بسیار اندک و همچنین فرستادن بازیکنان جوان آکادمی به تیم اصلی است.

” من می‌دانم که آن بچه‌ها بهترین بودند. من آن‌ها را یافتم، حفظ‌شان کردم‏‌، پرورش‌شان دادم و در صبح، ظهر و شب زیر باران سیل آسا، برف و لجن در کنارشان حضور داشتم. آن‌ها به من اجازه دادند که زندگی‌شان را متحول کنم و از زمین بلندشان کنم. آن‌ها نیز با بازی‌هایشان، مهارت‌شان‏‌، غیرت‌شان و … جان‌شان دین خود را باشگاه ادا کردند. این موضوع تنها در مورد افتخار به خاطره آنها نیست. ما باید به جهان ثابت کنیم چه هویتی داریم.

مورفی پس از این سفر دردناک دوباره به منچستر باز می‌گردد و جلسه‌ای را با مدیران باشگاه برگزار می‌کند. هیئت مدیره اعتراف می‌کنند که منچستر یونایتد دیگر قادر به ادامه راه نیست و آن‌ها مجبورند تا باشگاه را برای همیشه تعطیل کنند اما، جیمی که خود نیز عمق فاجعه اطلاع کامل دارد، از هیئت مدیره می‌خواهد که تسلیم نشوند و به او اعتماد کنند.

جیمی که به هیچ وجه شرایط روحی مناسبی ندارد، با این نطق مدیران را به سکوت فرو می‌برد و آغازگر یک حماسه وصف ناپذیر می‌شود:

پس از آنکه جیمی مورفی ولزی در سال ۱۹۴۶ به عنوان دستیار اول مت بازبی به منچستر یونایتد پیوست، پیشنهاد تاسیس یک آکادمی فوتبال و پرورش بازیکنان مستعد را ارائه داد. مت بازبی نیز که برنامه‌های بلند مدتی برای تیم خود داشت، این پیشنهاد را پذیرفت و تمامی مسئولیت تیم جوانان را به جیمی سپرد. مورفی نیز به کمک دیگر استاد یاب‌های باشگاه، بازیکنان نوجوان را به آکادمی آورد و با پرورش آن‌ها، یکی از قدرتمندترین نسل‌های بازیکنان انگلیسی موسوم به ” بچه‌های بازبی ” را پدید آورد.

جیمی به سرعت خود را با اولین پرواز به مونیخ می‌رسد و با وحشتناک‌ترین کابوس خود روبرو می‌شود. نیمی از بازیکنان که شبانه روز برای پرورشان تلاش کرده و عرق ریخته بر روی تخت بیمارستان افتاده‌‏ و نیمی دیگر در تابوت‌های خود آرام گرفته‌اند. مت بازبی در حالت کما به سر می‌برد و هیچ یک از پزشکان امید به زنده ماندن او ندارند.

جیمی می‌دانست که چه مسئولیت سنگینی بر دوش اوست. او باید کاری که ده سال پیش آغاز کرده بود را ادامه می‌داد و حتی برای شادی روح شاگردان خود نیز باید از فروپاشی باشگاه جلوگیری می‌کرد.

هری گرگ، دروازه‌بان تازه وارد منچستر یونایتد پس از خروج از هواپیما، دوباره به درون آن جهنم در حال سوختن باز می‌گردد و در کمال شجاعت مت بازبی، بابی چارلتون، جکی بلنچفلاور، دنیس ویولت و همسر باردار دیپلمات را بیرون می‌کشد.

این خبر هولناک به سرعت در روزنامه‌های انگلستان پخش می‌شود و همگان را در بهت و وحشت فرو می‌برد. جیمی مورفی، دستیار مت بازبی که به دلیل هدایت تیم ملی ولز قادر به همراهی تیم در این سفر نبود، نخستین فردی است که این خبر را از زبان منشی باشگاه دریافت می‌کند.

در ساعت ۳:۰۴ دقیقه بعد از ظهر، هواپیما وارد باند شده اما، به دلیل لغزندگی زمین قادر نیست ارتفاع لازم برای پرواز را کسب کند و پس از برخورد به مانعی در پایان باند به خانه‌‌ای در همان نزدیکی کوبیده می‌شود. قسمت عقب هواپیما که پس از جدا شدن به درون یک انبار سوخت افتاده است، با صدایی مهیب منفجر شده و در آتش شروع به خاکستر شدن می‌کند.

نیروی کمکی پس از دقایقی می‌رسد اما، دیگر کار از کار گذشته است و ۲۱ تن از مسافران جان خود را از دست داده‌اند

خسته نباشی ♥️

سلام
تسلیت به هوادران منچستر یونایتد