جیمی به سرعت خود را با اولین پرواز به مونیخ می‌رسد و با وحشتناک‌ترین کابوس خود روبرو می‌شود. نیمی از بازیکنان که شبانه روز برای پرورشان تلاش کرده و عرق ریخته بر روی تخت بیمارستان افتاده‌‏ و نیمی دیگر در تابوت‌های خود آرام گرفته‌اند. مت بازبی در حالت کما به سر می‌برد و هیچ یک از پزشکان امید به زنده ماندن او ندارند.

جیمی می‌دانست که چه مسئولیت سنگینی بر دوش اوست. او باید کاری که ده سال پیش آغاز کرده بود را ادامه می‌داد و حتی برای شادی روح شاگردان خود نیز باید از فروپاشی باشگاه جلوگیری می‌کرد.