شاید این بار برای نجات و بازگشت، بخت،روی خوش را به قرمز های بندر نشان داده بود تا با مردی از دیار جنگاورانی نیمه کاره بیاید تا کار را تمام کند تا عنوانی را از دست ندهد.
زیپ کاپشنش را بالا کشید،بند کفش هایش را محکم و عینکش را تمیز کرد جای کلاه را بر روی سرش تثبیت کرد دستانش را مثل همیشه با تمام قدرت گره کرد و پای جای پای اساطیر و قهرمانانی گذاشت که بعدها نوادگانمان از شنیدن دوباره داستانشان خسته  می شوند.