سلام و درود خدمت همگی با بخش کوچکی از #زندگی_نامه اولین وزیر زن اموزش و پروش ایران یعنی #فرخ‌رو_پارسا در خدمت شما هستم

فروغ‌ الزمان پارسا، معروف به فرخ‌رو پارسا پزشک، آموزگار، استاد دانشگاه، فعال حقوق زنان و سیاستمدار ایرانی بود. وی در کابینه دوم و سوم امیرعباس هویدا از ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۴ به‌ عنوان وزیر آموزش و پرورش ایران فعالیت می‌ کرد. او نخستین مدیرکل زن در ایران در سال ۱۳۳۹، از نخستین زن‌ های راه‌ یافته به مجلس شورای ملی و نخستین زن ایرانی بود که در دوران حکومت پهلوی به مقام وزارت رسید. او در سال ۱۳۴۲ نماینده تهران در دوره ۲۱ مجلس شورای ملی بود. وی پس از انقلاب ۱۳۵۷ اعدام شد.

او که در دوران نمایندگی به مسئله آموزش اهمیت فراوانی می‌ داد، معاون پارلمانی وزارت آموزش‌ و پرورش را که از سوی هویدا به او پیشنهاد شده بود پذیرفت. بر اساس اسناد ساواک این انتصاب موجب نارضایتی روحانیان شده بود. فرخرو پارسا وقتی معاون وزارت آموزش‌ و پرورش شد، طرح اصلاح طبقه‌ بندی معلمان را برای بهبود وضعیت شغلی آن‌ ها تهیه و تصویب کرد و با اجرای قانون استخدام کشوری در این وزارتخانه نزدیک به ۵۰ هزار معلم و کارمند پیمانی، رسمی شدند.

وی سه سال معاون وزارت آموزش‌ و پرورش بود تا آن که در شهریور سال ۱۳۴۷ امیر عباس هویدا دوباره از او دعوت می‌ کند تا مسئولیتی جدید به عهده بگیرد. فرخ‌رو پارسا در یادداشت‌ هایش از قول هویدا می‌ نویسد: «می‌ خواهم مسئولیت بزرگی را به یک مادر بدهم. می‌ خواهم آموزش‌ و پرورش فرزندان این مملکت را به دست یک مادر بسپارم. می‌ خواهم وزیر آموزش‌ و پرورش ما بچه‌ های مردم را چون فرزندان خود بداند.»

از این رو در سال ۱۳۴۷ به‌ عنوان نخستین وزیر زن در تاریخ ایران به‌ عنوان وزیر آموزش و پرورش انتخاب شد و در این مدت چندین تشکل ویژه زنان مانند انجمن بانوان فرهنگی، شورای همکاری جمعیت‌ های بانوان ایرانی، سازمان زنان ایرانی، خانه زن، شورای ورزشی بانوان، و جمعیت زنان دانشگاهی ایران را پدید آورد. او در سال نخست وزارت پس از اصلاحاتی برای بهبود شرایط آموزش در نظام آموزشی انجام داد، در دومین سال وزارت خود قانون خدمات اجتماعی زنان و دختران را اجرا کرد که بر اساس آن دختران هم مانند سپاه دانش به خدمت آموزشی و بهداشتی در مناطق مختلف به‌ خصوص به روستا ها اعزام شدند.

« ادامه در ریپلای »