#دلنوشته

همچو دیگر سربلندان من برایت نیستم
کاهلم، هرچند نافی بر قضایت نیستم

خود بدانم لایق صحن و سرایت نیستم
بد منم، همچون همه سیم و طلایت نیستم

توبه آرم تا به درگاهت شکسته باز، رب
باز بینم رحمتِ در مانده بر من باز رب

حس من گوید که خواهی گردم از شرمندگان
تا به این صورت رِسٓم بر اُردُوِ برگشتگان

از وجودت خالقا شرم و خجالت توأمان
بر دلم بوده که خواهی داد بر چون من امان

ای عزیزِ خالقِ خاتم نگین انبیا
دائما روزی دهِ کل، نیکُوان و اشقیا

من شدم شرمنده ی این حجمِ لطف‌ و عاشقی
ای که گر خواهی بِروید دشت از تک دانه ای

بی عنادم، هرچه گویی میشوم تسلیم تو
سر نهم هر آنچه باشد بر قَدَر - تصمیم تو

کاش چون ادوار قبلی نیک باشد قسمتم
با درستی، راستی، تکمیل باشد رجعتم

ربنا، جان رضا (ع)، در رَه نگهدارم همین
ای نگهدارنده با یک نجم، ادوارِ زمین