دسترسی به محتوای مورد نظر امکان پذیر نیست. ممکن است این محتوا حذف شده باشد یا به دلایلی برای شما قابل نمایش نباشد.
اگر میلِ انسان به گناه، نشانهی خطای آفرینش است،
پس شاید باید پرسید:
این «گناه» را چه کسی گناه نامیده است؟
اگر خدا انسان را با میل آفرید،
و بعد همان میل را گناه خواند،
پس گناه، پیش از آنکه خطای انسان باشد،
قانونیست که بر میلِ او نوشته شده است.
و اگر آنچه طبیعیست، ناپاک باشد،
پس پاکی یعنی چه؟
چیزی جز سرکوبِ آنچه در وجود انسان نهاده شده؟
اگر انسان به چیزی میل میکند و چون میل کرده «گناهکار» میشود،
پس شاید برای یکبار هم که شده،
باید حق را به گناهکار داد.
پس شاید باید پرسید:
این «گناه» را چه کسی گناه نامیده است؟
اگر خدا انسان را با میل آفرید،
و بعد همان میل را گناه خواند،
پس گناه، پیش از آنکه خطای انسان باشد،
قانونیست که بر میلِ او نوشته شده است.
و اگر آنچه طبیعیست، ناپاک باشد،
پس پاکی یعنی چه؟
چیزی جز سرکوبِ آنچه در وجود انسان نهاده شده؟
اگر انسان به چیزی میل میکند و چون میل کرده «گناهکار» میشود،
پس شاید برای یکبار هم که شده،
باید حق را به گناهکار داد.
پشمام داش

