دمت گرم

Npv دارم

درود بر شما

من با پروکسی وصلم
شاید یسری پروکسیا با نت ملی کار میکنن

والا من الان دارم نگاه میکنم میبینم همه رفیقام last seen recently ان 😂😂

شوخی میکنی😳😳

کتابی نیست که خیلی ترجمه توی روندش موثر باشه، ولیکن از انتشارات معتبر بخر

برادران کارامازوف

درود مچکرم
این مشکلات خیلی ریشه ای توی جامعه باید بررسی شن و متاسفانه تا یکی دو نسل اینده اوضاع دانشجو ها و دانشگاه ها همینه

همینجوره
منظور من این نبود که کارت رو موافق میل همه در نظر بگیری
منظورم این بود که امادگی هر مدل انتقاد و قضاوتیو داشته باشی

درمورد رواقی گری مطالعه کن فکر کنم بتونم کمکت کنه

تجربه مشابهیه و چیزی که میگی رو کاملا درک کردم.
اما خب این جا یه تناقضی به وجود میاد. تو بدلیل اینکه محبت کمی دیدی تلاش میکنی که برای دیگرانی شرایطی رو فراهم کنی که این موضوع رو تجربه نکنن.
با این حال ممکنه ببینی که همونو افراد چه سو استفاده هایی ازت میبرن و این تو رو دلسرد میکنه
برای همین هرچیزی باید متعادل باشه و بهرکسی هم قطعا نباید خوبی کرد

گوشه گیر و منزوی رو کاملا موافقم ولی دلیل این گوشه گیری و انزوا اعتماد به نفس پایین نیست،
شخصی که به آگاهی درمورد خودش برسه اعتماد به نفس بالایی داشته که تونسته به پذیرش و شناخت خودش برسه.

قبل ازینکه یه کاری رو بخوای توی جمع انجام بدی و بدونی که قراره قضاوت های زیادی درموردش انجام بشه(چه قضاوت های خوب و چه بد) یکی از راه حل ها اینه که خودتو بذاری جای اون جمع و بدترین قضاوت ها و سختترین انتقاد ها درمورد کارت رو ببینی. با درتظر کرفتنشون سعی کنی اون کاری که قراره بکنی رو اصلاح کنی و بهترش کنی. البته خیلی هم نباید ریز و کمالگرایانه هم عمل کنب

مانا باشید🙏🏻

تجربه جالبی بود ممنونم که به اشتراک گذاشتید
امیدوارم همین روند برای من هم طی بشه چون حتی تا حدودی به این نتیجه عجیب و شاید اشتباه رسیدم که دیدن خیانت از یک دوست بهتر از کلافگی های تنهاییه

واقعا این یه نعمت خیلی بزرگه که افراد خوبیو تو زندگی دارید
نمیدونم ادم بدشانسیم یا هرچیز دیگه ای ولی تنهایی رو بشدت حس میکنم.
البته این رو هم باید بگم که بدلیل زخم های زیادی که توی روابط صمیمی و نزدیک چه با پسر و چه با دختر دیدم واقعا دیگه می‌ترسم با کسی ارتباط صمیمی ای داشته باشم و ترجیح میدم تمام مشکلاتم رو خودم حل کنم. تقریبا از دبیرستان این شکلیم.
سخته اما کمالگرایی حتی توی انتخاب ادمای اطرافم هم نفوذ کرده بود. گرچه الان خیلی بهتر شده.

دقیقا همینطوره.

برای من هم منطقی نیست اما درحال حاضر با نگرش فعلیم این «شاید» در ذهنم به ودجود اومد.
شاید اگه روزی از تفکر زیاد در حقیقت این جهان لعنتی دیوونه و مجنون شدم، دست به دامن ادیان بشم

از واژه “متعادل” که بکار بردید خیلی استقبال می‌کنم.
چون افراد زیادی بودن که با تفکر عمیق به سوالاتی که شاید هرکز جواب مشخصی براشون پیدا نشه دچار جنون و پوچی عمیقی شدن

نظر لطف شماست
امیدوارم این متن براتون مفید بوده باشه