#دلنوشته
بعضی وقتا سقف آرزوم هام در این حد محدود میشه که ، کاش زندگیم مثل نون صفی می شد ، میگفتن بیا بالاخره نوبت تو هم شده و میتونی زندگی کنی فقط حواست باشه کل صف زندگی یدونه ایه ؛ حواست باشه آدما شاید با گذر شیشه عمرشون بزرگ تر بشن ، اما هیچ وقت بزرگ نمیشن ، اونا رویاهاشونو بزرگ میکنن ولی خودشون دقیقا نقطه ای که توهم بزرگ شدن میاد سراغشون به کوچیک ترین شخصیت دوران زندگیشون تبدیل میشن ، آره من حتی دلم واسه واستادن تو صف هم پر میکشه چون خیلی وقته نوبتمو دزدین و جا زدن، شاید وقته فراموشی باشه .